Objawy autyzmu u dziecka

Objawy autyzmu u dziecka można podzielić na trzy grupy: zaburzenia w stosunkach z innymi ludźmi, charakterystyczne zachowania językowe oraz wzorce zachowania typowe dla autyzmu, takie jak silne przywiązanie do rytuałów w zachowaniu, zajmowanie się głównie światem przedmiotów, nie ludzi, kręcenie się w koło.

Autyzm i jego objawy

Można tu powołać się na klasyfikację zaproponowaną przez S. M. B. Pecynę, która wymienia trzy kategorie syndromów autyzmu dziecięcego i w ich obrębie po kilka symptomów.

Jakościowe zaburzenia stosunków społecznych manifestujące się przez co najmniej dwa objawy:

Mama na rynku pracy
  • znaczne zaburzenie zachowania się dziecka przejawiające się w kontaktach bezsłownych (niewerbalnych), takich jak: kontakt wzrokowy, ekspresja twarzy, postawa ciała i gestykulacje,
  • brak kontaktów rówieśniczych,
  • niewykształcenie potrzeby poszukiwania okazji do dzielenia radości, zainte­resowań lub osiągnięć z innymi ludźmi,
  • brak społecznej lub emocjonalnej wzajemności (wymiany).

Jakościowe zaburzenia komunikacji w kontaktach z innymi ludźmi manifes­tujące się przez przynajmniej jeden z następujących objawów:

  • opóźniona lub niewykształcona mowa,
  • stereotypowe i powtarzane wyrazy (echolalie),
  • brak zróżnicowanej, spontanicznej ekspozycji językowej właściwej dla danego poziomu rozwoju.

Ograniczone i stereotypowe wzorce zachowania manifestujące się przez przy­najmniej jeden z następujących objawów:

- powtarzanie jednego lub kilku stereotypowych i ograniczonych wzorów zainteresowań, które zarówno podmiotowo, jak i przedmiotowo odbiegają od przyjętej normy dla danego wieku rozwojowego,
- sztywne przywiązanie do specyficznych, niefunkcjonalnych zwyczajów lub rytuałów w zachowaniu,
- stereotypowe i powtarzane manieryzmy ruchowe, jak np. trzepotanie rę­kami lub palcami, kręcenie się w koło, a także ruchy całego ciała.
- uporczywe zajmowanie się przedmiotami, np. tylko zabawkami, z pomi­nięciem ludzi.

Objawy neurologiczne

C. H. Delacato w oparciu o obserwację 166 osób autystycznych będących w różnym wieku życia podaje, że u wszystkich występowały „dyskretne objawy neurologiczne” w postaci słabej koordynacji ruchowej, zeza, skoliozy, zaburzeń równowagi, zaburzeń w odruchach, nadpobudliwości, słabych umie­jętności manualnych, zniekształceń w odbiorze bodźców i wrażeń sensorycznych, zaburzeń uwagi i znaczących trudności w nauce. Zdecydowana większość obser­wowanych przez C. H. Delacato dzieci autystycznych dotknięta była zaburzeniami sensorycznymi tj. dotyku i czucia: 65-70%, słuchu 86-90%, wzroku 65-70%, smaku i węchu 24-28%. Trzykrotnie więcej tych dzieci miało zbyt małą wrażliwość sensoryczną, niż zbyt dużą.

Powszechnie uważa się, że większość dzieci autystycznych przejawia obniżony poziom intelektualny, co sprawia, że bywają one utożsamiane z dziećmi upośle­dzonymi umysłowo. Uważa się jednak także, że dzieci te charakteryzują się inteligentnym wyrazem twarzy, pewnymi przejawami wysokiej inteligencji, wysokimi możliwościami poznawczymi i bardzo dobrą pamięcią mechaniczną.

Jak podaje T. Peeters 80% dzieci autystycznych jest opóźnionych umysłowo. Ponadto autyzm może współwystępować z innymi zaburzeniami („głu­chota, ślepota, epilepsja”), jest więc zaburzeniem „sprzężonym”. Według innych autorów 20% dzieci autystycznych charakte­ryzuje się normalnym poziomem umysłowym, a 10% wybitnymi uzdolnieniami.

Fragment pochodzi z książki "Dziecko autystyczne z zespołem Aspergera" Aleksandry Maciarz i Doroty Drały (wydawnictwo Impuls, Kraków 2010). Publikacja za zgodą wydawcy.

Tagi: dzieckoautyzm
SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)