bernardyn szczeniak fot. Adobe Stock

Bernardyn - opis rasy. Charakter, pielęgnacja, historia i wygląd

Chociaż może przerażać swoimi rozmiarami, nie trzeba się go bać. Bernardyny to jedne z najprzyjaźniejszych psiaków! Czytaj więcej na temat tej rasy.
/ 24.06.2019 12:30
bernardyn szczeniak fot. Adobe Stock

Bernardyn to prawdziwy olbrzym o gołębim sercu. Większość z nas kojarzy tę rasę z filmu "Beethoven", gdzie mała, puszysta kuleczka zmieniła się nagle w potężne, śliniące się psisko, ale szalenie sympatyczne i oddane rodzinie. Ogromne psiaki niosą również pomoc potrzebującym - są wykorzystywane w ratownictwie górskim. 

Czy wszystkie bernardyny są rzeczywiście tak łagodne? Co jeszcze charakteryzuje psy tej rasy?

Spis treści:

Charakter bernardyna

"Łagodne olbrzymy" to faktycznie bardzo adekwatne określenie. Trudno wyprowadzić je z równowagi, bo zazwyczaj wykazują się ogromną cierpliwością i wyrozumiałością.

Są szczególnie tolerancyjne, jeśli chodzi o zaczepki dzieci - bernardyn uwielbia ich towarzystwo. Warto jednak wiedzieć, że jeśli pies jest nieodpowiednio prowadzony i niesocjalizowany, może być śmiertelnym zagrożeniem dla otoczenia, choćby ze względu na swoje imponujące rozmiary.

Nawet gdy bernardyn nie ma zamiaru zrobić komuś krzywdy, może najzwyczajniej w świecie wyrządzić ją zupełnie przypadkowo. Tak czy inaczej, to nadal psy niezwykle przyjacielskie, piękne i oddane człowiekowi, a także wyrozumiałe i tolerancyjne dla innych zwierząt.

bernardyn opis rasy

fot. Adobe Stock

Trzeba zaznaczyć, że przy swoim wielkim przywiązaniu do domowników, bernardyn nie ma w zwyczaju szczególnie wyróżniać żadnego z nich. Swoją miłością i uwagą stara się dzielić po równo całą rodzinę.

Wychowanie bernardyna od szczenięcia nie jest sprawą łatwą. Co prawda psy te dosyć dobrze się uczą i odpowiednio ułożone są posłuszne, mimo to należy poświęcić tresurze dość dużo czasu.


Wygląd rasy

Te słodkie małe kuleczki już w wieku 3 miesięcy ważą ponad 15 kilogramów i nie każdy jest w stanie takie maleństwo podnieść.

Dorosły bernardyn osiąga od 70 - 90 cm wzrostu i waży od 60 do nawet 120 kilogramów. Suczki są niższe i lżejsze, psy zaś większe i cięższe. Już te dane w znacznym stopniu ograniczają krąg jego potencjalnych opiekunów.

bernardynfot. Adobe Stock

Półroczny bernardynek waży zwykle około 40 kilogramów i jest stworzeniem niezwykle aktywnym, skorym do zabawy i często trudno go utrzymać na smyczy. W związku z tym, wspólne zakupy z takim psem mogą być problematyczne.


Pies dla dziecka - jaką rasę wybrać?

Pielęgnacja bernardyna

Z uwagi na to, że bernardyny mają długą sierść, wymagane jest jej codzienne szczotkowanie - najlepiej przy użyciu drucianej szczotki o długich zębach.

Psom, które w samoistny sposób nie mają możliwości ścierania pazurów, należy je przycinać. Dotyczy to zwierzaków, które przebywają głównie na miękkim podłożu.

Standardowo - jak w przypadku każdej rasy o dużych uszach, trzeba szczególnie dbać o ich higienę. Troski wymagają także oczy bernardynów. Należy je obserwować, gdyż ta rasa psów ma tendencję do zapalenia spojówek. Nasza szybka reakcja oszczędzi psu cierpienia i skróci leczenie.

Generalnie bernardyny uchodzą za psy o dobrym zdrowiu. Niemniej jednak bywają choroby, do których ta rasa ma skłonności jak: dysplazja, reumatyczne zapalenie stawów, zapalenie spojówek, entropia czy ektropia.

Historia rasy

Ciężko dokładnie określić pochodzenie rasy bernardynów. Jedną z najbardziej prawdopodobnych hipotez jest ta, która zakłada, iż Rzymianie przyprowadzili ze sobą w Alpy molosy, które w odmiennych warunkach klimatycznych i na skutek krzyżowania z rodzimymi rasami, wytworzyły dwa typy psów: lżejszy, od którego pochodzą wszystkie szwajcarskie psy pasterskie, i cięższy, od którego wywodzi się między innymi bernardyn.

Nazwa rasy to kolejna historia. Pochodzi od klasztoru na Wielkiej Przełęczy św. Bernarda. Klasztor ten został założony w 980 roku przez św. Bernarda z Menthon. Co prawda dawne kroniki zaginęły, mimo to wiadomo, że mnisi wyhodowali w XVIII w. bernardyny na przewodników, aby odnajdywały i ratowały ludzi w górach.

Pierwotnie bernardyn miał krótką sierść, jednak dzięki krzyżówce z nowofundlandem powstała odmiana szorstkowłosa.

Z bernardynami wiąże się kilka ciekawostek. Warto wspomnieć o jednym z najpopularniejszych bernardynów, jakim był Barry. Pies ten ratował ludzi na przełęczy św. Bernarda. Miał on ocalić około 40-100 osób.

Pomnik tego psa znajduje się w Cimetière des Chiens, a jego ciało prezentowane jest w Muzeum Historii Naturalnej w Bernie. Warto również wspomnieć o sławnym Beethovenie, tytułowym bohaterze komedii z 1992 roku. 

Zobacz także:
10 karm dla szczeniąt
10 propozycji najlepszych mokrych karm dla psów

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (9)
/18.09.2017 13:02
ja mam już drugiego bernardyna uwielbiam tę rase to bardzo kochane i mądre psy oddane dla swojej rodziny jeśli są dobrze prowadzone.
/25.10.2016 01:58
Mam drugiego Bernardyna.. poprzedni żył z nami 17 lat!!. Są to psy tak opiekuńcze że nie wyobrażam sobie życia bez nich. Potrafi podnieść leżącego człowieka o wadze 70-80kg! tylko swoimi zdolnościami. Kopie do 10m .. nie jest istotne czy to śnieg,skała,piasek..dla nich liczy się szukać ludzi,szczególnie opiekuna dla którego zrobi praktycznie wszystko.W normalne dni lubi spać w domu..prawda jest taka że lubią dom i ciepło.....nie lubią wiatru w uszy.Dajmy mu wyzwanie to wtedy zobaczymy co te 90kg potrafi zrobic !. A łapy i pazurki ma jak niedźwiedź :).
/18.08.2016 17:55
Właśnie byłam w muzeum psów w Szwajcarii i widziałam pomnik bernardyna. Maja tam dużo psów tej rasy, nawet szczeniaki sprzedają. Bardzo duże psy
POKAŻ KOMENTARZE (6)