Jak traktować dziecko w rodzinie?

Czy powinniśmy włączać dzieci w sprawy rodzinne? Kiedy kończy się czas na zabawę, a zaczyna prawdziwe życie? Czy warto ukrywać przed pociechami negatywne emocje? Które z naszych zachowań zaprocentują w relacjach z dziećmi?

Jesteśmy rodzicami dwójki dzieci. Marcinek ma 6 lat a Zosia 2. Często z mężem spieramy się o to jak traktować dzieci w rodzinie. Ja uważam, że dziecko należy włączać w sprawy rodzinne, a mąż, że na obowiązki to przyjdzie czas, a dziecko to ma się bawić i niczym nie martwić

Odpowiedź psychologa:

Rodzina w jakiej dziecko się wychowuje odgrywa kluczową rolę w kształtowaniu się jego osobowości. Rodzice nie zawsze sobie uświadamiają, że są dla dziecka najważniejszymi przewodnikami w życiu. Dzieci chłoną całą atmosferę w jakiej przebywają, dla nich najważniejsze jest co rodzice robią, często znacznie bardziej niż to, co mówią. Dlatego bez względu na to, jaki przyjmiecie kierunek wychowania pamiętajcie o tej wielkiej odpowiedzialności.

Jak rozwijać pasje dziecka?

Ja jestem zwolenniczką bardziej Pani myślenia. Oczywiście należy włączać dzieci w różne sytuacje rodzinne w miarę ich możliwości. Nie trzeba obarczać dzieci sytuacjami nazbyt stresującymi, ale jeśli taka zaistnieje nie udawać, że nic się nie stało, gdyż dzieci wyczuwają emocje rodziców. Dziecko w wieku przedszkolnym może już wnieść mały wkład do organizacji życia domowego. Brać udział w porządkach czy gotowaniu.

Pani mąż również ma rację, iż zabawa jest bardzo ważna w życiu dziecka, dlatego starajcie się, by wypełnianie obowiązków domowych było przyjemnością, zabawą a nie obowiązkiem. Dziecko, które współuczestniczy w życiu rodzinnym staje się coraz bardziej samodzielne, to również zaprocentuje gdy dziecko pójdzie do szkoły.

Lepiej będzie sobie radziło z nowymi sytuacjami. Nawet małą Zosię można włączać w niektóre czynności, by nie czuła się mniej ważna, np. może zanieść jedną rzecz z prania. 

Ważne jest, by dziecko miało wiedzę na temat swojej rodziny, tego gdzie rodzice pracują, co robią, gdzie mieszkają, itp. Warto dzielić się z dzieckiem swoimi radościami, sukcesami, ale też nie ukrywać negatywnych emocji, np. smutku.

Jest wówczas duża szansa, że zaprocentuje to w relacjach Waszych z dziećmi w okresie dorastania i że wówczas dziecko Was wybierze za powiernika swoich spraw.

Czytaj także: Jak być mądrym rodzicem?

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)