Przemoc. fot. fot. Fotolia

Przemoc w rodzinie – poradnik dla ofiary

Przemoc w rodzinie to nie tylko bicie, wyzywanie czy grożenie osobie najbliższej. Szczególnie narażone na przemoc są dzieci i współmałżonek. Jakie są formy przemocy w rodzinie? Gdzie szukać pomocy? Jak przemoc psychiczna i fizyczna wpływa na ofiarę?
/ 04.01.2013 12:49
Przemoc. fot. fot. Fotolia

Świadomość bycia ofiarą

Przemoc w rodzinie jest sytuacją, której często się wstydzimy, nie mamy odwagi poprosić o pomoc, godząc się na  ból i cierpienie zadawane przez najbliższą osobę.

Podstawowy problem tkwi jednak w psychice osoby doświadczającej aktu przemocy. Uświadomienie sobie, tego, że to właśnie ja jestem ofiarą przemocy to pierwszy krok, dzięki któremu możesz się uwolnić.

Formy przemocy

Przemoc kryje się nie tylko w niedozwolonych czynach wymierzanych przeciwko drugiej osobie, ale i obraźliwych słowach czy niedopuszczalnych działaniach. Najbardziej narażeni na przemoc domową są dzieci i współmałżonek.

Charakterystyka wymienionych poniżej form przemocy wobec partnera, pomoże ci uświadomić sobie to, czy jesteś ofiarą przemocy i w jakiej postaci się ona przejawia.

Przemoc fizyczna – wszelkie świadome działania polegające na użyciu siły prowadzącej do wyrządzenia ofierze rozmaitych obrażeń cielesnych poprzez:

  •  bicie,
  •  policzkowanie,
  •  okaleczanie,
  •  kopanie,
  •  szarpanie za włosy,
  •  wykonywanie groźnych gestów,
  •  przypalanie papierosami bądź powodowanie oparzeń ciała,
  •  obezwładnianie,
  •  duszenie,
  • drapanie,
  •  rzucanie ofiarą o ścianę,
  •  torturowanie,
  • użycie broni.

Przemoc psychiczna – używana jest przez sprawcę przemocy w celu obniżenia u ofiary poczucia własnej wartości, godności, co prowadzi często do stanów lękowych i nerwicowych.

Przejawia się pod postacią:

  • nieustannej krytyki,
  • wyśmiewania,
  • ośmieszania,
  • wyszydzania,
  • braku szacunku, zainteresowania drugą osobą,
  • lekceważenia,
  • upokarzania,
  • zawstydzania,
  • grożenia.

Przemoc wobec dziecka

Maltretowanie dziecka poprzez bicie, kopanie, uderzanie pasem nazywamy przemocą fizyczną. Znęcanie się nad dzieckiem przybiera najrozmaitsze formy: od szczypania, po wyrwanie włosów czy przypalanie papierosami.

Często dzieci na skutek poniesionych obrażeń trafiają do szpitala, a rodzice pytani, w jaki sposób doszło do wypadku, kłamią i zwalają winę na nieostrożność dziecka np. podczas zabawy.

Przemoc psychiczna wobec dziecka objawia się najczęściej w postaci krytykowania dziecka,  ośmieszania, wytykania błędów, ignorowania jego problemów, obrażania czy upokarzania.

Konsekwencje przemocy fizycznej i psychicznej wobec dziecka to m.in.:

  • stany depresyjne,
  • lękliwość,
  • zaburzenia emocjonalne,
  • apatia,
  • myśli samobójcze,
  • nadpobudliwość,
  • agresywność,
  • zamknięcie się w sobie,
  • nerwica.

Zobacz też: Przemoc w rodzinie – jak ją rozpoznać?

Cykl przemocy domowej

Przemoc domowa to zwykle długi, powtarzający się proces. Składa się on z trzech faz:

  • faza narastającego napięcia – zachowanie agresora prowadzi do natężenia sytuacji konfliktowych. Prowokacja kłótni czy nasilające się uczucie gniewu, zazdrości prowadzą do agresji. Ofiara zwykle usprawiedliwia partnera i często obarcza się winą za jego zachowanie;
  • faza ostrej przemocy – następuje niekontrolowany wybuch agresji, sprawca wyładowuje swój gniew na ofierze. Utrata kontroli, dziki szał prowadzi często do pobicia, okaleczenia bliskiej osoby. Ofiara staję się całkowicie bezbronna, nie jest w stanie uwierzyć w to, co się dzieje. Narastający strach i bezradność sprawiają, że ofiara zaczyna szukać pomocy;
  • faza miodowego miesiąca – sprawca próbuje na nowo odzyskać zaufanie ofiary. Okazuje skruchę, przeprasza, stara się naprawić wyrządzone krzywdy. Osoba pokrzywdzona zwykle wybacza i wierzy, że podobna sytuacja się już nigdy nie powtórzy. Jednak bez specjalistycznej pomocy sprawca ponownie użyje przemocy i dopuści się kolejnych często bardziej brutalnych działań.

Jakie są powody biernej postawy ofiary?

Ofiara przemocy, pomimo nasilających się aktów agresji, nie jest w stanie się od tego uwolnić. Zamiast walki wybiera bierną postawę.

Przyczynami takiego zachowania mogą być:

  • bezsilność i słabość,
  • poczucie bezradności i rezygnacji,
  • wiara w poprawę sytuacji,
  • wstyd przyznania się do problemu przemocy domowej,
  • strach przed reakcją partnera i samotnością,
  • obarczanie się winą,
  • niekonsekwencja,
  • nieświadomość prawa do obrony,
  • lęk i strach.

Przerwij milczenie – gdzie szukać pomocy?

Pamiętaj, że w każdym momencie możesz poprosić o pomoc. Na to nigdy nie jest za późno! Nie bój się podjąć tej ważnej decyzji, która pomoże ci wyrwać się z domowego piekła.

Masz kilka opcji:

  • poinformuj prokuraturę lub policję,
  • zgłoś się do pracownika socjalnego,
  • zgłoś się do Ośrodka Dotkniętych Przemocą bądź Ośrodka Interwencji Kryzysowej,
  • udaj się do Schroniska dla Ofiar Przemocy w Rodzinie.

Zobacz też: Jak rozpoznać skutki przemocy?

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)