Anita Werner

Anita Werner: „Bywa, że za kierownicą strasznie się denerwuję, co mi się generalnie nie zdarza”.
Piotr Najsztub: „Na tyle, że rzuca Pani »k...«”?
Anita Werner: „Zdarzyło mi się powiedzieć za kierownicą parę brzydkich słów. Każdy ma jakieś słabości, prawda?”.

Piotr Najsztub: „Jakby Pani miała sobie siebie wyobrazić jako zwierzę, to jakie to byłoby zwierzę?”.
Anita Werner: „Puma”.
Piotr Najsztub: „To drapieżnik. Codziennie musi coś zjeść, więc zabić...”.
Anita Werner: „Ale po jedzeniu jest jak kociak”.

Piotr Najsztub: „Jakby Pani miała sobie siebie wyobrazić jako zwierzę, to jakie to byłoby zwierzę?”.
Anita Werner: „Puma”.
Piotr Najsztub: „To drapieżnik. Codziennie musi coś zjeść, więc zabić...”.
Anita Werner: „Ale po jedzeniu jest jak kociak”.

Piotr Najsztub: „Jakby Pani miała sobie siebie wyobrazić jako zwierzę, to jakie to byłoby zwierzę?”.
Anita Werner: „Puma”.
Piotr Najsztub: „To drapieżnik. Codziennie musi coś zjeść, więc zabić...”.
Anita Werner: „Ale po jedzeniu jest jak kociak”.

Piotr Najsztub: „Jakby Pani miała sobie siebie wyobrazić jako zwierzę, to jakie to byłoby zwierzę?”.
Anita Werner: „Puma”.
Piotr Najsztub: „To drapieżnik. Codziennie musi coś zjeść, więc zabić...”.
Anita Werner: „Ale po jedzeniu jest jak kociak”.