Jak rozmawiać z nauczycielem dziecka?

Sprawdź więc, co zrobić, aby ten dialog, zamiast stresować, był owocny.

fot. Fotolia
Rozmowę z nauczycielem najbardziej przeżywamy wtedy, gdy spodziewamy się narzekań na swoją pociechę. Przykro nam, że dziecko zamiast błyszczeć na tle klasy, jest np. leniwe, wagaruje czy ma kiepskie stopnie. Bywa też, że wezwani nagle do szkoły, czujemy się nieprzyjemnie zaskoczeni uwagami wychowawcy. Nierzadko reagujemy wtedy bardzo emocjonalnie, co oczywiście nie ułatwia nam porozumienia z drugą stroną i nie prowadzi też do konstruktywnych wniosków. Jak to zmienić? 

Jak rozmawiać z nauczycielem dziecka?

Na rozmowę z nauczycielem idź dobrze przygotowana

Przede wszystkim porozmawiaj z dzieckiem o tym, co dzieje się w szkole i jak ono się w niej czuje. Skarży się na nauczyciela ("Pani się na mnie uwzięła")? Ma problem z kolegami, którzy mu dokuczają? Dla pełnego obrazu sytuacji poproś pociechę o dokładne opisanie tego, co mu się wydarzyło. Koniecznie zapewnij też dziecko, że razem z wychowawcą spróbujecie znaleźć dla tego problemu najlepsze możliwe rozwiązanie. Ale to nie wszystko.
  • Nastaw się na porozumienie. Idąc do szkoły, postaraj się ostudzić swoje emocje, by ewentualnych skarg na dziecko nie odbierać od razu jako ataku na siebie. Inaczej możesz zareagować np. wybuchem złości, co zwykle uniemożliwia dalszy rzeczowy dialog o sprawach ucznia.

Bądź uważnym słuchaczem

Jeżeli zostałaś wezwana do szkoły, pozwól najpierw wypowiedzieć się nauczycielowi. Choć nie zawsze jest to łatwe, nie irytuj się, bądź uprzejma, nie przerywaj. Na koniec wywodu możesz streścić to, co usłyszałaś i zapytać o oczekiwania ("Rozumiem, że Arek rozmawia na lekcjach, co przeszkadza pani w prowadzeniu zajęć. Co mogłabym w tej sprawie zrobić?").
  •  To ty wybrałaś się do szkoły z interwencją? Gdy już powiesz, co cię martwi, zapytaj nauczyciela, jak on ocenia całą sytuację oraz co proponuje, by rozwiązać problem twojego dziecka ("Ponieważ widzę, że Ola zaczęła bać się szkoły, naradźmy się, jak można jej pomóc").

Staraj się mówić dobrze o uczniu

Nigdy nie obmawiaj pociechy przed nauczycielem. Krytyczne uwagi ("Sama mam z synem problemy...") bywają bowiem wykorzystywane przeciwko uczniom, którzy słyszą potem w szkole: "Nawet twoja matka powiedziała, że jesteś leniem". Młody człowiek czuje się wtedy zdradzony przez rodziców i traci do nich zaufanie. Co jeszcze jest ważne?
  • Rozmawiając z nauczycielem podkreślaj zalety dziecka, akcentuj np. że pracuje i stara się. Takie opinie (powinny być zgodne z prawdą) budują pozytywny obraz ucznia w oczach nauczycieli!
  • Nie zgadzaj się na same narzekania, domagaj się też pozytywnych wypowiedzi o dziecku. Pytaj, czy jest np. koleżeńskie, aktywne, zdyscyplinowane? Warto to wiedzieć, pochwały wspaniale motywują uczniów do pracy nad sobą!

Ustal zasady współpracy

Omówcie, jakie rozwiązania są w gestii nauczyciela (np. danie dziecku dodatkowego czasu na nadrobienie szkolnych zaległości), a jakie leżą po twojej stronie. Może powinnaś np. skrócić córce listę zajęć pozalekcyjnych, by lepiej radziła sobie radzi z nauką?
  • O dokonanych w szkole ustaleniach porozmawiaj potem z dzieckiem i pilnuj, aby były one przestrzegane.

Autorka jest dziennikarką dwutygodników "Przyjaciółka" i "Pani Domu".
Jak powrócić do pracy po urlopie macierzyńskim?
SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)