W otchłani mroku – depresja okresu dojrzewania

Chociaż pojawia się zazwyczaj u osób po 20. roku życia, coraz częściej dotyczy również nastolatków. Mowa o depresji, która wbrew pozorom nie zawsze jest łatwa do zdiagnozowania. Przygnębienie, myśli samobójcze, lęk czy rozdrażnienie - depresja może się manifestować na różne sposoby.

Jednym z podstawowych objawów depresji jest spadek nastroju, a jednak nie zawsze łatwo go rozpoznać. Nastolatek w grupie rówieśniczej może się ukrywać ze swoim prawdziwym nastrojem na różne sposoby – pod osłoną wymuszonego uśmiechu, ubioru, ucieczki w świat muzyki, gier komputerowych czy alkoholu. 

Kiedy niewinny smutek przeradza się w rozpacz…

Osoba w depresji zaczyna stopniowo – wraz z rozwojem choroby – postrzegać świat inaczej. Coraz więcej rzeczy ją zastanawia, staje się bardziej refleksyjna, a w wykonywaniu codziennych czynności, które do tej pory sprawiały jej radość, przestaje dostrzegać sens.

Jak być pewną siebie w pracy?

Przez to zaczyna tracić kontakt z ludźmi, którzy takich doświadczeń nie mają, którzy żyją tym, co tu i teraz, nie rozważając nad sensem istnienia, nad przyszłością, nad psychicznym bólem. W przypadku nastolatka cierpiącego na depresję taki brak zrozumienia jest wyraźny wśród rówieśników. W jakimś stopniu może się więc od nich izolować.

Objawy obniżonego nastroju

Wielu nastolatków próbuje wówczas poprawić swój nastrój sięgając po alkohol i narkotyki. Rozwiązanie to jest bardzo krótkoterminowe, a z czasem przysparza choremu coraz większych trudności. Tego rodzaju używki pogłębiają nastrój depresyjny, mają również właściwości uzależniające.

Innym objawem depresji są nawarstwiające się trudności w nauce. Depresja obniża motywację do nauki, utrudnia zapamiętywanie, osłabia koncentrację. Z kolei pogarszające się wyniki w szkole idą w parze z mniejszym zaangażowaniem w realizowanie swoich zainteresowań i pasji.

Z czasem cały świat takiej osoby staje się skomplikowany, ponury i smutny. Próby zmiany sytuacji najczęściej kończą się niepowodzeniem, gdyż są mało skuteczne – depresja rozwija się; wykształca się mechanizm wyuczonej bezradności. Kiedy nastolatek nie widzi szans na rozwiązanie problemu, kiedy ciężko mu normalnie funkcjonować, a emocje stają się coraz bardziej trudne do zniesienia, pojawiają się myśli samobójcze.

Polecamy: Mity na temat samobójstwa

Jak rozpoznać myśli samobójcze?

Nastolatek często mówi o śmierci, zadaje pytania z nią związane, zastanawia się nad tym, co po niej nastąpi. Słucha przygnębiającej muzyki, czyta literaturę zajmującą się tematyką śmierci i przemijania. Osoby uzdolnione artystycznie przejawiają samobójcze rozważania poprzez sztukę – obrazy, wiersze. Osoba w depresji często powtarza charakterystyczne zwroty, które świadczą o jej poczuciu bezradności i nieszczęścia, na przykład: „To i tak nie ma sensu”; „I co z tego”; „Chciałbym zniknąć”. 

Myśli samobójcze są związane z bardzo dużym ryzykiem targnięcia się na swoje życie i wymagają jak najszybszej pomocy specjalisty.

Pamiętaj: W przypadku depresji konieczne jest jak najszybsze podjęcie leczenia – wizyta u lekarza psychiatry oraz psychologa. Jeśli obniżony nastrój i smutek utrzymują się dłużej niż 2 tygodnie to znak, aby zareagować!

Polecamy: Zwierzątko lekiem na całe zło

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)