Dlaczego niektórzy uczą się wolniej

O dzieciach z trudnościami w uczeniu się mówi się dość często, czasem nawet podejmowane są pewne działania w celu wyjścia naprzeciw ich problemom. Zainteresowanie badaczy tym zagadnieniem jest obecnie duże, co wynika zapewne z potrzeby zapewnienia jak najlepszej edukacji jak największej ilości osób, by z kolei zapewnić właściwy kierunek rozwoju całych społeczeństw.

Dlaczego niektórzy uczą się wolniej

Dzieci z trudnościami w nauce nie mieszczą się w tradycyjnym systemie edukacji, wymagają innych metod i form pracy, jednak jako osoby dorosłe takiej pomocy już nie otrzymują. Ale czym właściwie są trudności w nauce, dlaczego występują i czy każda osoba, która w czasie nauki szkolnej otrzymywała słabe oceny miała trudności w nauce?

Są przecież osoby, które mimo słabych wyników w nauce osiągnęły sukces życiowy i odwrotnie – szkolni prymusi czasem nie radzą sobie w codziennym życiu. Trudności w nauce to problemy w przetwarzaniu, przypominaniu lub przekazywaniu informacji, a co warto zauważyć problemy te nie są wynikiem opóźnienia umysłowego, a wręcz przeciwnie – często występują one u dzieci z inteligencją przeciętną lub nawet ponadprzeciętną.

O czym świadczą białe plamki na paznokciach?

Przyczyn takiego stanu rzeczy naukowcy dopatrują się w nieprawidłowym funkcjonowaniu ośrodkowego układu nerwowego, czego wynikiem jest obniżenie poziomu umiejętności, np. słuchania ze zrozumieniem, wypowiadania się, liczenia. Jednak trudności w uczeniu się dotykają wszystkich sfer życia ludzkiego utrudniając odczytanie mapy, planowanie wydatków, wykonanie czynności zgodnie z opisem lub postępowanie zgodnie z instrukcją. Cechą charakterystyczną dla tych trudności jest utrzymywanie się ich pomimo stymulacji ze strony środowiska rodzinnego i szkolnego. Oznacza to, że osoba mimo podejmowanego wysiłku w postaci licznych ćwiczeń, nie jest w stanie wykonać zadania na poziomie rówieśników, którzy nie borykają się z trudnościami w uczeniu się. A czego konkretnie mogą dotyczyć trudności w uczeniu się, jakie sfery życia mogą zaburzać? Oto niektóre, wybrane rodzaje trudności.

Dysleksja – odnosi się do czynnościowego zaburzenia umiejętności czytania i pisania, problemy na jakie napotyka osoba z dysleksją to: zamiana liter – błędne identyfikowanie ich kształtu p, d, g, b, są do siebie podobne i często są mylone, utrudnienie to dotyczy nie tylko liter, ale i liczb, symboli graficznych, w czasie czytania zmieniana jest również pozycja litery w wyrazie zamiast kot można przeczytać tok, kłopoty nie kończą się wraz z ukończeniem szkoły – w dorosłym życiu nadal wiele trzeba czytać, pisać, wypełniać formularze, itp.

Dysgrafia – związana jest trudnościami w pisaniu, a właściwie w starannym pisaniu, mimo podejmowanego wysiłku i ćwiczeń dziecko nie ma na tyle rozwiniętej koordynacji ruchowej, by móc czytelnie pisać, w dorosłym życiu można pismo odręczne zastąpić wydrukiem komputerowym, jednak czasem trzeba samodzielnie coś napisać.

Dyskalkulia – obejmuje trudności w uczeniu się matematyki, a dokładniej trudności w dokonywaniu obliczeń, rozumieniu i przetwarzaniu zadań matematycznych.

Deficyt językowy – dotyczy trudności wynikających z niemożności dostosowania się do norm językowych, źle są dobierane końcówki, słowa są używane nieadekwatnie do kontekstu, a nawet w chwili najbardziej potrzebne nie można przypomnieć sobie właściwego słowa.

Deficyt słuchowy – dotyczy trudności w zapamiętywaniu i przetwarzaniu informacji, które zostały usłyszane, czasami kłopot sprawia różnicowanie dźwięków podobnych lub wysłuchanie niektórych dźwięków mimo braku wady słuchu.

Deficyt organizacji przestrzennej – wiąże się z problemami w określaniu lewa – prawa strona, góra – dół, do przodu – do tyłu, wynikają stąd problemy w pisaniu – określeniu kierunku pisma oraz organizowaniu najbliższej przestrzeni.

Deficyt pamięciowy – daje znać o sobie w każdej chwili życia, kiedy trzeba sięgnąć do przeszłych doświadczeń, skorzystać z wiedzy, która powinna być już utrwalona, a jednak mimo starań wiedza ta uleciała.

Deficyt uwagi – uniemożliwia koncentrację uwagi na zadaniu przez dłuższy czas, osoba ma problemy z planowaniem własnej pracy i doprowadzeniem zadania do końca, często równolegle z głównym zadaniem podejmuje inną działalność, która rozprasza uwagę, przy czym działanie to nie przynosi korzyści – może to być patrzenie przez okno, chodzenie, bez celu.

Deficyt uwagi powiązany z nadmierna ruchliwością – problemy na jakie napotykają osoby to: impulsywność, nadmierna aktywność, pobudliwość, nieprzewidywalność zachowania, osobie trudno jest zapanować nad własnym zachowaniem, ma niewielką tolerancję na frustrację, przejawia zachowania niedojrzałe, czasem prowokacyjne.

Deficyt zdolności społecznych – trudnością jest rozumienie interakcji społecznych, osoba nie umie określić stanu emocjonalnego rozmówcy, nie dostrzega humoru lub sarkazmu.
Trudności te można próbować przezwyciężać i nie wolno się poddawać czego przykładem są biografie takich osób jak: George Patron, Thomas Edison, Woodrow Wilson, Nelson Rockefeller, Winston Churchill.

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (2)
/6 lat temu
Nie ma czegoś takiego jak zwolnienie czy tez usprawiedliwienie,żeby uczeń miał lepsze oceny.Jest w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości opinia z PPP.Nie zgadzam się z twoja opinią,ze jest to skutek zaniedbania pracy z dzieckiem,jestem mamą dziecka z dysleksją,więc wiem dobrze ile pracy zarówno ja jak i moje dziecko musimy poświęcić na opanowanie i zrozumienie materiału.
/6 lat temu
pracując kilka lat jako korepetytor przekonałam się, że te "dysfunkcje" to często po prostu skutek zaniedbania pracy z dzieckiem i niestawiania mu wymagań. Jeśli rodzic nie będzie dbał o to, żeby dziecko PRACOWAŁO nad poziomem swojej wiedzy, to żadne terapie na dłuższą metę nie pomogą. Często jest tak, że stwierdza się "problem", daje uczniowi zwolnienie czy usprawiedliwienie, żeby miał lepsze oceny. Zamiast tego trzeba po prostu z nim pracować i nakłonić do pracy JEGO!