O święta naiwności!

Z cyklu: "Pod prąd"...

O święta naiwności! Myślałam, że już nic mnie nie zaskoczy w dwójkowych serialach o szczęściu i miłości, ale twórcy nie dali mi takiej szansy. I to w ciągu czterech dni wielokrotnie.

W "M jak miłość", niezbyt rozgarnięty i rozchwiany emocjonalnie Henio (na szczęście bardzo dobra rola Tadeusza Chudeckiego) czyta bajkę córce Norberta. I to jak czyta! Jak zwycięzca konkursu recytatorskiego. Pewnie bym pochwaliła pomysł, gdyby nie drobiazg. To po prostu jest n i e m o ż l i w e. Henio może kochać, być czułym opiekunem, wiernym przyjacielem, dobrym człowiekiem, ale Henio nie może czytać płynnie, z nienaganną dykcją. Bo są progi, których człowiek niepełnosprawny lub opóźniony nie jest w stanie przeskoczyć. Nawet choćby się bardzo starał.

A jeśli już jesteśmy przy tak zwanych sprawach niemożliwych. To z pewnością niemożliwa była rozmowa Asi spod Kielc z panią Elżbietą Skrętkowską na telewizyjnym korytarzu, nielogiczne zatrzymanie doktora Rogowskiego (choć w obecnych czasach wszystko może się zdarzyć), dość prymitywny wątek Lucyny i Celiny. Nudna i bez polotu jest także opowiastka o Alicji i Grażynie, bo ciut nieświeża, i oczywiście naiwny wypadek Pawła. Wszystko staje się w Grabinie przewidywalne, a zatem coraz mniej ciekawe. Widać, że autorom brakuje już pomysłów, że na siłę rozciągają każdą scenę, że gubią się w szczegółach. Że wreszcie powtarzają w innych konfiguracjach pewne motywy. Marzą mi się prawdziwe problemy bohaterów. Ot, choćby takie jak w "Egzaminie z życia". Na koniec błagam, aby Anna Mucha już więcej nie śpiewała. Tę prośbę twórcy z pewnością już niedługo spełnią, bo pani Ania bawi teraz prywatnie w Nowym Jorku, gdzie zdobywa aktorskie szlify.

Jak wychować córkę na kobietę spełnioną?
Nie lepiej dzieje się z "Barwami szczęścia". Tam także niedorzeczność goni niedorzeczność. Do łez rozbawiła mnie wizyta Kasi w banku. Branie kredytu aż tak proste nie jest. Nawet pod zastaw hipoteczny. Potrzebne są stosy najróżniejszych zaświadczeń, w wielu bankach wymagane są również dochody, jeśli nawet nie stałe, to przynajmniej zlecenia. Hasło "i prowizji nie pobierają" dobre tylko w reklamie, i tylko z udziałem Marka Kondrata. Inny przykład to spotkanie Kasi z ekipą remontową. Te buziaki, te wątpliwej jakości dowcipy, a przede wszystkim ta wyszukana elegancja i zażyłość godna starych znajomków z tego samego pubu. To nawet nie jest śmieszne, choć może o żart chodziło, skoro do roli szefa zaangażowano znanego kabareciarza.

Powie ktoś: wystarczy zmienić kanał. Nie podoba ci się, nie oglądaj. Ale dlaczego to ja muszę się dostosować? Dlaczego serialowi twórcy nie mogą sprostać moim skromnym wymaganiom. Proszę jedynie o odrobinę dyscypliny i logikę. Przecież nie żądam, aby z Kasi Cichopek zrobiono artystkę.
SKOMENTUJ
KOMENTARZE (1)
nie Kownacka/9 lat temu
SZanowna Pani, łatwiej byłoby z Kasi Cichopek zrobić Oskarową aktorkę niż z Pani dziennikarkę. Niech juz Pani przestanie pisac te swoje grafomańskie felietony.