Depresja endogenna, czyli gdy smucisz się... bez powodu

Tak określa się depresję, którą wywołują nieprawidłowości w wydzielaniu tzw. hormonów szczęścia. Nie przyczyniają się do niej żadne czynniki zewnętrzne. Zawodzi po prostu chemia w mózgu.
Agnieszka Czechowska / 3 miesiące temu
Depresja endogenna, czyli gdy smucisz się... bez powodu fot. Adobe Stock

Przyczyną depresji endogennej jest niski poziom serotoniny w organizmie. Z badań wynika, że zwiększone ryzyko tej choroby występuje u osób obciążonych depresją genetycznie. Jej objawy są takie same jak w przypadku depresji egzogennej (spowodowanej czynnikami zewnętrznymi, np stresującymi wydarzeniami), zwykle jednak jej początek jest bardziej gwałtowny.

Objawy depresji endogennej

Niczego mu nie brakuje! Jest zdrowy, na świetną pracę, rodzinę! On ma depresję? - tak często oceniamy osoby cierpiące na depresję endogenną. Wydawać by się mogło, że u osoby obiektywnie mającej wszystko depresja nie powinna się pojawić. Tymczasem choroba ta może dotknąć każdego.
Objawy depresji endogennej nie różnią się od objawów depresji egzogennej. Są to:

  • smutek,
  • poirytowanie,
  • poczucie pustki i bezsensu,
  • apatia,
  • obojętność,
  • zaburzenia pamięci,
  • przewlekłe zmęczenie,
  • problemy z koncentracją,
  • niskie poczucie własnej wartości,
  • brak libido,
  • zaburzenia łaknienia (niechęć do jedzenia lub przeciwnie - objadanie się),
  • wycofanie się z życia społecznego,
  • zaburzenia snu (bezsenność lub przeciwnie - nadmierna senność),
  • myśli samobójcze,
  • arytmia.

Maski w depresji endogennej

Zarówno depresja endogenna jak i egzogenna niekiedy „chowa się” za maskami innych objawów (to tzw. depresja maskowana). Specjaliści najczęściej mówią o 5 rodzajach masek w depresji:

  • maski bólowe - objawem depresji jest wówczas ból głowy, mięśni, stawów,
  • maski psychosomatyczne - to różnego rodzaju objawy z ciała, np. swędzenia, kołatanie serca, problemy trawienne, zaburzenia miesiączkowania itp.,
  • maski behawioralne - to rodzaje zachowań, które mają „przykryć” depresję, np. uzależnienia,
  • maski psychopatologiczne - np. zaburzenia lękowe, natręctwa,
  • zaburzenia rytmu dobowego - np. nadmierna senność w dzień, bezsenność w nocy.

Większość specjalistów niechętnie dzieli depresję na endogenną i egzogenną. Trudno je bowiem jednoznacznie rozróżnić.

Leczenie depresji endogennej

Leczenie depresji endogennej i egzogennej zwykle przebiega tak samo. Ponieważ chorobę wywołuje niedobór neuroprzekaźników ośrodkowym układzie nerwowym, chorym zaleca leki antydepresyjne, które korzystnie wpływają na chemię mózgu. Zwykle są to tzw. inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). By poczuć pierwsze efekty ich działania, trzeba je przyjmować co najmniej 3 tygodnie. Pełne leczenie trwa znacznie dłużej - minimalnie pół roku.

Cennym uzupełnieniem farmakologii jest także psychoterapia.

Polecamy!
Jakie są najlepsze leki na depresję?
Cała prawda o depresji u dzieci

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem!

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)