Naukowo definiowana jako zaburzenie procesu uczenia się na poziomie czytania oraz rozumienia słowa pisanego. Wcale nie jest skorelowana z niskim poziomem inteligencji - często bardzo zdolne i umotywowane dzieci borykają się z tym problemem. Jednak już z prawidłowym
![Zrozumieć dysleksję](https://polki.pl/work/privateimages/sources/we-dwoje/files/Image/art_bonus_175/we_dwoje_1_8289.jpg)
Badania wskazują, że dysleksja pojawia się w trakcie rozwoju mózgu i może być uzależniona genetycznie. Jeśli chodzi o diagnozowanie to zdarzają się sytuacje skrajne – od dzieci męczących się latami z nauką, u których nikt nie wykrył przypadłości, po rodziców, którzy są w stanie zrobić wszystko, aby ich dziecko było dyslektykiem i miało bardziej ulgowe traktowanie w szkole, zwłaszcza na maturze.
Zasadniczo, podstawowe symptomy pozwalające zidentyfikować występowanie dysleksji to wyraźne, uporczywe trudności dziecka z:
- Nauką mowy
- Wymawianiem dłuższych słów
- Rymowaniem
- Uczeniem się alfabetu, dni tygodnia, miesięcy, kolorów, itd.
- Pisaniem własnego imienia i nazwiska
- Kojarzeniem liter z odpowiadającymi im dźwiękami
- Prawidłowym stosowaniem liter „b” i „d”
- Pisaniem ręcznym i koordynacją manualną
Każda rodzina musi samodzielnie wypracować system radzenia sobie z problemem i oczywiście bacznie monitorować rozwój intelektualny dziecka. Istnieje szeroki system pomocy specjalistycznej, gdzie można zasięgnąć porady i uzyskać wiele cennych wskazówek. Regularna praca z dobrym ekspertem lub nauczycielem może przynieść wspaniałe rezultaty i dziecko może łatwo nadgonić szkolne zaległości. Postępom sprzyja również odpowiednia atmosfera w domu – wspieranie dziecka w wysiłkach, okazywanie zrozumienia dla błędów, ale też wymaganie solidnej pracy to najlepsze, co mogą zrobić rodzice. Ponadto, zachęcanie do podjęcia hobby czy sportów to świetny sposób, aby pomóc dyslektykowi odzyskać wiarę w siebie i swoje możliwości.
Pamiętajmy, że dysleksja nie jest ani powodem do niższych oczekiwań, ani przeszkodą w odniesieniu sukcesu z życiu zawodowym. Historia zna wspaniałe przypadki wielkich karier – artystów, naukowców, atletów i polityków, którzy poradzili sobie z tym problemem.
Agata Chabierska