Z dniem zawarcia ślubu małżonkowie wiążą się również w istotny sposób pod względem majątkowym. Przedmioty majątkowe nabyte przez jednego lub obu małżonków w czasie trwania związku tworzą ich majątek wspólny. Wyjaśniamy czym są dobra wspólne i jak się do nich ustosunkować.

WIDEO

player placeholder

Fot. Depositphotos

Zobacz także:

Ustawowy ustrój majątkowy
To co maż lub żona zarobią, pracując po zawarciu związku małżeńskiego staje się ich własności wspólną. Podobnie przedmioty majątkowe takie jak mieszkanie zakupione przez jednego z małżonków w trakcie trwania małżeństwa. Tak więc, ustrój ten, zwany wspólnością majątkową polega on na tym, iż przedmioty majątkowe nabyte przez jednego lub obu małżonków w czasie trwania związku tworzą ich majątek wspólny, wyjątkiem są te dobra, które zostały nabyte przed zawarciem małżeństwa.

Majątek wspólny a darowizny i spadek
W skład majątku wspólnego wchodzą przedmioty nabyte w w dowolny sposób przez jednego z małżonków. Obejmuje to również nieruchomości nabyte w trakcie trwania małżeństwa.
Aby wskazać rzeczywisty przykład najprościej wyjaśnić to w przypadku pożyczki. Kiedy jeden z małżonków nabywa w drodze pożyczki określoną sumę pieniędzy, to te pieniądze również wchodzą do majtku wspólnego.

W przypadku darowizn - darowizny dokonane na rzecz jednego z małżonków co do zasady wchodzą do majątku osobistego. Jednakże darczyńca może oświadczyć, że owa darowizna dokonana jest na rzecz obojga małżonków i wówczas przedmiot darowizny wchodzi w skład wspólności majątkowej.
Analogicznie przedstawia się kwestia spadku. Jeżeli spadkodawca nie zastrzegł w testamencie, że spadek ma wejść do majątku wspólnego, staje się on jednoznacznie częścią majątku osobistego małżonka.

Co stanowi majątek osobisty małżonków?

  • Wszystkie przedmioty majątkowe ktore zostaly nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił
  • Prawa majątkowe wynikające ze wspólności łącznej podlegającej odrębnym przepisom
  • Prawa niezbywalne, które mogą przysługiwać tylko jednej osobie
  • Przedmioty uzyskane związku z uszkodzeniem ciała lub wywołanie rozstroju zdrowia albo z tytułu zadośćuczynienia za doznaną krzywde. Nie dotyczy to jednak renty należnej poszkodowanemu małżonkowi z powodu całkowitej lub częściowej utraty zdolności do pracy zarobkowej lub też z powodu zwiększenia się jego potrzeb lub zmniejszenia widoków powodzenia na przyszłość
  • Przedmioty majątkowe służące wyłącznie do zaspokajania osobistych potrzeb jednego z małżonków
  • Wierzytelności wynikające z tytułu wynagrodzenia za pracę lub z tytułu innej działalności zarobkowej jednego z małżonków
  • Przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej
  • Prawa autorskie i prawa pokrewne, prawa własności przemysłowej oraz inne prawa twórcy
  • Przedmioty majątkowe nabyte w zamian za składniki majątku osobistego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej
  • Przedmioty majątkowe uzyskane z tytułu nagrody za osobiste osiągnięcia jednego z małżonków

Kto i ile ma władzy nad nad majątkiem wspólnym?
Każdy z małżonków jest uprawniony do wzajemnego posiadania rzeczy wchodzących w skład majątku oraz do korzystania z nich w takim zakresie, jaki daje się pogodzić ze współposiadaniem i korzystaniem z rzeczy drugiego małżonka.

Oboje małżonkowie mają obowiązek współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym. Zaliczamy do tego również informacje o stanie majątku wspólnego, o wykonywaniu określonych działań względem niego oraz o zobowiązaniach obciążających majątek wspólny.

Każdy z małżonków ma pełną możliwość dysponowania majątkiem wspólnym, chyba że przepisy kodeksu rodzinnego stanowią inaczej. Obejmuje to min. czynności, które dotyczą przedmiotów majątkowych należących do owego majątku, w tym czynności zmierzające do zachowania go.

Małżonek ma prawo sprzeciwić się czynności zarządzania majątkiem wspólnym, z wyjątkiem czynności w bieżących sprawach życia codziennego lub zmierzającej bezpośrednio do zaspokojenia zwykłych potrzeb rodziny albo podejmowanej w ramach działalności zarobkowej.

Zgoda małżonka do gospodarowania majątkiem wspólnym jest wymagana gdy:

  • Darowizny z majątku wspólnego, z wyłączeniem drobnych darowizn zwyczajowo przyjętych
  • Czynności prawnej prowadzącej do obciążenia, zbycia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub użytkowania wieczystego oraz prowadzącej do oddania nieruchomości do używania lub pobierania z niej pożytków
  • Czynności prawnej prowadzącej do obciążenia, zbycia, odpłatnego nabycia prawa rzeczowego, którego przedmiotem jest nieruchomość
  • Czynności prawnej prowadzącej do obciążenia, zbycia, odpłatnego nabycia i wydzierżawienia gospodarstwa rolnego lub przedsiębiorstwa