Julia Pitera

Dzień pracy Julia Pitera zaczyna o ósmej rano, gdy jedzie do Kancelarii Premiera. Potem spotkanie za spotkaniem, jak zwykle do przerzucenia stosy dokumentów. I tak aż do wieczora, z przerwą na lunch. Jak znajduje więc czas, by zadbać o siebie? To tajemnica jednej z najlepiej ubranych kobiet w polityce.

Dzień pracy Julia Pitera zaczyna o ósmej rano, gdy jedzie do Kancelarii Premiera. Potem spotkanie za spotkaniem, jak zwykle do przerzucenia stosy dokumentów. I tak aż do wieczora, z przerwą na lunch. Jak znajduje więc czas, by zadbać o siebie? To tajemnica jednej z najlepiej ubranych kobiet w polityce.

Dzień pracy Julia Pitera zaczyna o ósmej rano, gdy jedzie do Kancelarii Premiera. Potem spotkanie za spotkaniem, jak zwykle do przerzucenia stosy dokumentów. I tak aż do wieczora, z przerwą na lunch. Jak znajduje więc czas, by zadbać o siebie? To tajemnica jednej z najlepiej ubranych kobiet w polityce.

Czy przypuszczała, że zrobi karierę, zwłaszcza w polityce? Po urodzeniu syna Kuby zajmowała się domem: gotowała, sprzątała, prała. Mówi: „Po prostu robiłam to, co należało, i już”.

„Nie chcę się bać tych, z którymi walczę. Bo człowiek, który się boi, sam siebie ogranicza. Tchórze przegrywają. I gdybym czuła, że zaczynam się bać, przestałabym walczyć. Zajęłabym się raczej dzierganiem serwetek”.

„Śmieszą mnie publikacje w niektórych gazetach, że ja męża we wszystkim słucham. Tak nie jest. Mamy oboje trudne charaktery i czasem jest tak, że to ja stopuję Pawła w jego zapędach i nerwach”.

Z mężem, dziś reżyserem, poznali się na studiach. Zaimponował jej erudycją i poczuciem humoru. Julia Pitera twierdzi, że działając publicznie, dba zawsze o najbliższych. By nie skompromitować nie tylko siebie, ale też ich.

Rzadko miewa teraz wolne chwile. Ale kiedy nie musi czytać dokumentów, sięga po książki, głównie sensacyjne. Teraz na tapecie są opowiadania Fredericka Forsytha.