Seniorzy są ważną częścią społeczeństwa. /fot. Fotolia

Do czego może doprowadzić udar mózgu?

Udar mózgu może doprowadzić do poważnych konsekwencji. Powikłania neurologiczne po udarze mogą mieć wiele twarzy. Zobacz, co grozi pacjentom po udarze.
/ 26.06.2017 13:57
Seniorzy są ważną częścią społeczeństwa. /fot. Fotolia

Objawy po udarze rzadko postępują, co oznacza, że najgorszy czas dla chorego to początek choroby i czas pobytu w szpitalu. Stan kliniczny pacjenta w momencie udaru jest jednym z najważniejszym czynników rokowniczych, określających możliwe konsekwencje udaru.

Jeśli pacjent w wyniku udaru doznał tylko osłabienia sprawności jednej kończyny, jest bardzo prawdopodobne, że objawy te z czasem się cofną lub zostawią niewielki ślad. Jeśli natomiast chory po udarze jest całkowicie sparaliżowany, powrót do zdrowia i sprawności będzie znacznie trudniejszy, ale nie niemożliwy.

Długi pobyt w szpitalu po udarze

Pacjenci w ciężkim stanie często pozostają tygodniami w szpitalu. Wiąże się to z ryzykiem powikłań związanych z unieruchomieniem. Jednym z nich są zakażenia np. zapalenie płuc lub układu moczowego, które mogą mieć bardzo ciężki przebieg. Innym powikłaniem długotrwałej, obłożnej choroby są odleżyny – otwarte, bolesne rany, które mogą ulegać zakażeniom. Pacjentom unieruchomionym zagraża również zakrzepica żylna i związany z nią śmiertelny zator tętnicy płucnej.

Zobacz też: Jak przebiega leczenie udaru mózgu?

Udar, a napady padaczkowe

U około 5% chorych po udarze mogą wystąpić napady drgawkowe, związane z uszkodzeniem mózgu. Jeśli ataki padaczki się powtarzają, chory powinien zostać zaopatrzony w leki przeciwdrgawkowe, które może przyjąć w razie potrzeby.

Problemy z niedożywieniem u pacjentów po udarze

U części chorych, w wyniku trudności z jedzeniem np. z powodu zaburzeń połykania, może dojść do niedożywienia. Prawidłowe żywienie jest bardzo ważne dla ogólnego stanu pacjenta, więc jeśli nie jest możliwe żywienie doustne, należy rozważyć odżywianie przez sondę umieszczoną bezpośrednio w żołądku.

Sprawność fizyczna

Sprawność fizyczna po udarze często jest poważnie zaburzona. Pacjentom cierpią przede wszystkim na bolesne skurcze mięśni oraz ich wzmożone, stałe napięcie w spoczynku (spastyczność). Obie dolegliwości prowadzą do problemów ze swobodnym poruszaniem się. Kończyny są sztywne, zgięte i nie dają się wyprostować. Występowanie tych powikłań wylewu zależy w dużej mierze od jakości opieki nad chorym od momentu wystąpienia udaru – przede wszystkim dobrej rehabilitacji.

Niedowłady o różnym stopniu nasilenia dotyczą wielu chorych. Do osłabienia mięśni dochodzą problemy z koordynacją ruchów. Skutkuje to dużym ryzykiem groźnych upadków i złamaniami kości. U osób starszych szczególnie boimy się złamania szyjki kości udowej, ponieważ goi się bardzo długo i wymaga rehabilitacji. Konieczne jest zmniejszenie do minimum ryzyka upadku – chory może wymagać stałej pomocy przy chodzeniu. Pomocne mogą być również ochraniacze, zwłaszcza na biodra, chroniące kość udową.

Nietrzymanie moczu i stolca - wstydliwy problem

Niestety wielu chorych po udarze boryka się z problemem niekontrolowanego oddawania moczu i stolca. Funkcje zwieracza odbytu i zwieracza cewki moczowej są zaburzone w wyniku uszkodzenia układu nerwowego po udarze. Tacy pacjenci wymagają specjalnej opieki i środków higienicznych. Należy również uważać na czynniki nasilające te powikłania, np. przyjmowane leki moczopędne lub biegunki.

Strzeż się ponownego udaru!

Każdy udar mózgu zwiększa ryzyko wystąpienia kolejnego. Przeważnie kolejne udary są poważniejsze i może mieć tragiczne skutki. Dlatego po udarze mózgu bardzo ważna jest profilaktyka powtórnego udaru. Zadbać mogą o to wspólnie pacjent i lekarz. Należy w miarę możliwości poszukiwać przyczyny udaru i próbować ją leczyć. W tym celu lekarz powinien zlecić m.in. badania sprawdzające drożność tętnic szyjnych, badanie serca, ciśnienia tętniczego.

Konieczne może być przyjmowanie leków obniżających ciśnienie, krzepliwość krwi lub cholesterol. Pacjent w celu zmniejszenia ryzyka powtórnego udaru powinien zadbać również o swój styl życia. Trzeba rzucić palenie, zwiększyć aktywność fizyczną, kontrolować ciśnienie. Największe znaczenie ma to u osób młodych, u których udar nie spowodował bardzo poważnych uszkodzeń. Wówczas zmiana stylu życia na zdrowszy może odnieść największe korzyści.

Polecamy: Jak powrócić do normalnego życia po udarze?

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem!

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (3)
/12.02.2016 12:51
Pacjenci po udarze mózgu powinni być pod stala kontrolą lekarza Psychiatry który ma szczegolne doswiadczenie co do zachowań chorego.Jestem zoną chorego po udarze który roi,wyzwa wyrzyca zdomu,Dzwonie z ta sprawą na pogotowie bo jest noc a pani mi mówi ze mam dzwonić na Policje To jest paranoja,bo to sa zaburzenia psychicze i w takiej sytuacji powinien przyjechac lekarz i podać dorazne srodki uspakajajćę wyciszające osobe.Druga sprawa moze byc do ponowny nawrót udaru.Ze strony Pogotowia jest to zlekceważenie pacjenta
/23.05.2013 14:08
Rozmawiać, wytłumaczyć dlaczego to wszystko jest aż tak ważne również dla was. Będąć na rehabilitcji i lecząc się po udarze w klinice CKR widziałam jak brak postępów może odbierać chęć do dalszych ćwiczeń, i generując złość. Ale prawda jest taka że bez rehabilitacji postępu nie będzie na pewno. Ćwiczenia zawsze pomagają, choć czasem niestety powoli... :(
/31.10.2011 13:49
Witam , mam tate (wiek 63 lat) po udarze . Tata jest 3 miesiące po udarze .Ruchowo jest sprawny choć miał mały niedowład prawej strony , natomiast ma problem z mową ,czytaniem ,pisaniem i liczeniem a po za tym jest strasznie nerwowy - wszystkiego się czepia najdrobniejszych rzeczy. Próbuje z nim czwiczyć różnymi sposobami ale nerwy jego są tak silne że zaczyna przeklinać i sam mówi ze cwiczył to 100 raz i jeszcze mu nie wychodzi ( jest świadomy popełnianych błędów ) nie wiem jak moge mu pomóc a w dodatku boje się o mamae ponieważ ona jest z nim 24h / dobe i nerwowa jest też ponieważ tata nie ogranicza swoich słów i denerwuje ją strasznie - ubliża jej .a po za tym do lekarza tata nie chce chodzić ? doradzcie mi co możemy zrobić?