POLECAMY

Depresja depresji nierówna. Co warto o niej wiedzieć?

Na depresję cierpi ponad milion Polaków. Wielu nawet o tym nie wie... To fatalnie, bo nieleczona choroba może prowadzić nawet do śmierci. Sprawdź, m.in. na jakie objawy warto zwrócić uwagę.
/ tydzień temu
Depresja depresji nierówna. Co warto o niej wiedzieć? fot. Adobe Stock

Według danych WHO (Światowej Organizacji Zdrowia) depresja jest najczęściej występującym zaburzeniem psychicznym. Częściej dotyka nas, kobiet, choć nie omija również mężczyzn. Okazuje się, że w ciągu całego życia ok. 20 proc. osób na pewno na nią zapadnie. Niestety, w wieku przypadkach choroba ta pozostaje nierozpoznana. A nieleczona depresja często kończy się śmiercią....

Objawy depresji

Teoretycznie rozpoznawaniem i leczeniem depresji powinien zajmować się psychiatra. Polsce jednak lekarzy z tą specjalizacją jest wciąż za mało, dlatego często depresja diagnozowana jest przez lekarza POZ. Przemawiają za nią następujące objawy:

  • utrata radości życia i odczuwania przyjemności,
  • obniżenie nastroju,
  • zobojętnienie,
  • poczucie pustki,
  • zmienny nastrój,
  • trudności w kontrolowaniu emocji,
  • ograniczenie aktywności życiowej,
  • utrata dotychczasowych zainteresowań,
  • trudności w podejmowaniu różnych czynności,
  • utrata energii życiowej,
  • zmniejszenie wrażliwości na bodźce emocjonalne (apatia),
  • przewlekłe zmęczenie,
  • pesymistyczna ocena własnej przeszłości, teraźniejszości i przyszłości,
  • zaniżona samoocena,
  • poczucie winy,
  • lęki,
  • narastające poczucie utraty sensu życia,
  • myśli samobójcze,
  • zaburzenie koncentracji,
  • pogorszenie pamięci,
  • zaburzenia snu w depresji (bezsenność lub nadmierna senność),
  • zaburzenia odżywiania (utrata apetytu lub jego zwiększenie),
  • spadek libido, impotencja,
  • zaburzenia miesiączkowania.
  • dobowe wahania nastroju (najgorsze samopoczucie rano, lepsze w południe, najlepsze wieczorem),
  • ból fizyczny (żołądka, mięśni, głowy itp.).

Przyczyny i rodzaje depresji

Według najnowszych wytycznych naukowców depresję dzieli się na 2 podstawowe rodzaje:

  • depresja egzogenna (reaktywna) - powstaje w odpowiedzi na doznanie silnego urazu psychicznego, który odmienia życie pacjenta i burzy dotychczasowy porządek jego świata;
  • depresja endogenna - czyli tzw. duża depresja - ma swoje źródło w zaburzeniach przekaźnictwa w mózgu (najczęściej u jej podstaw leży niedobór noradrenaliny i serotoniny, przekaźników odpowiedzialnych za dobry nastrój).

Ponieważ przyczyn depresji może być naprawdę wiele, wyróżnia się mnóstwo jej typów. Mówimy zatem m.in. o:

  • depresji poporodowej - jej przyczyną najczęściej są zmiany hormonalne towarzyszące ciąży. Do objawów depresji poporodowej należą: poczucie bycia niedobrą matką, lęk o zdrowie dziecka, niechęć do dziecka, przygnębienie, myśli samobójcze;
  • depresji hipochondrycznej - osoby na nią cierpiące są przekonane o poważnej, przewlekłej chorobie na jaką zapadły;
  • depresji maskowanej - nie towarzyszą typowe objawy depresji, takie jak smutek czy przygnębienie. Sygnały, które mogą wskazywać na depresję maskowaną to dolegliwości somatyczne, m.in. przewlekłe bóle (zwłaszcza głowy, brzucha, ale także innych narządów), zaburzenia snu, zaburzenia odżywiania;
  • depresji senioralnej – cierpią na nią osoby po 60. roku życia. Związana jest ona ze zmianami hormonalnymi, jakie zachodzą w organizmie osób starszych, mogą do niej przyczyniać się współistniejące choroby i ból towarzyszący na co dzień pacjentowi. Do depresji senioralnej często przyczynia się także stres, jaki pojawia się po przejściu na emeryturę.

Wizyta u lekarza, czyli test na depresję

Wielu lekarzy w diagnozowaniu depresji posiłkuje się prostym testem przesiewowym złożonym z dwóch pytań:

  1. Czy w ciągu ostatniego miesiąca odczuwał/odczuwała Pan/Pani zmniejszenie zainteresowań lub osłabienie odczuwania przyjemności?
  2. Czy w ciągu ostatniego miesiąca czuł/czuła się Pan/Pani smutny/smutna, przygnębiony/przygnębiona, miał/miała poczucie braku nadziei?

Jeśli pacjent odpowie TAK choć na jedno z tych pytań, lekarz może podejrzewać u niego właśnie depresję. Aby ostatecznie potwierdzić chorobę, konieczny jest pogłębiony wywiad psychiatryczny, niekiedy badania laboratoryjne (depresja często łączy się z chorobami somatycznymi, np. niedoczynnością tarczycy, czy chorobą wieńcową).

Leczenie depresji

Celem leczenia depresji jest wyeliminowanie objawów i przywrócenie funkcjonowania na poziomie sprzed choroby oraz zapobieganie nawrotom. Do podstawowych metod terapeutycznych stosowanych w leczeniu depresji zalicza się:

  • farmakoterapię, czyli stosowanie leki antydepresyjnych, które wpływają na przekaźnictwo neurochemiczne w mózgu. Antydepresanty zaczynają działać po 2-3 tygodniach). Chory odzyskuje chęć życia, ma więcej energii, lepiej sypia. Aby leczenie było skuteczne, kuracja antydepresantami powinna trwać nie krócej niż 6-12 miesięcy;
  • psychoterapię – powinna ona uzupełniać farmakoterapię, a w łagodnych stanach depresyjnych, gdzie objawy nie są zbyt nasilone, można zrezygnować ze stosowania środków farmakologicznych właśnie na rzecz psychoterapii.

Jeśli objawy depresji są bardzo nasilone (pacjent miał np. próby samobójcze), konieczna bywa hospitalizacja.

Polecamy!
Jak rozpoznać schizofrenię u dziecka?
Na czym polega choroba afektywna dwubiegunowa?

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem!

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)