Samotne matki

Jest nas coraz więcej. Z przymusu, z wyboru, czasem z przypadku... Życie samotnej matki, choć rzadko usiane różami, nie oznacza końca świata.

Dzieci dają nam wielką siłę!

Samotnych matek w Polsce przybywa – potwierdza skalę zjawiska dr hab. Anna Giza-Poleszczuk, socjolog z Uniwersytetu Warszawskiego. Powodów tego jest sporo.


Po pierwsze, wzrasta liczba rozwodów, a opiekę nad dziećmi przyznaje się z reguły matce. Po drugie, coraz więcej dzieci rodzi się poza małżeństwem (prawie 16 proc. wszystkich urodzin), zaś 25 proc. dzieci w Polsce wychowuje się w niepełnych rodzinach.

Gdzie te chłopy?
Na szczęście w ostatnich latach samotne matki przestają być postrzegane wyłącznie jako „kobiety ciężko doświadczone przez los”, które wybrały pełną biedy i wyrzeczeń samotność zamiast małżeństwa naznaczonego przemocą i alkoholizmem. I słusznie, bo są wśród nas samotne matki nowoczesne i nieźle zarabiające, kóre nie związały się z ojcem swego dziecka z własnego wyboru. Nie można też zapominać o grupie matek tylko pozornie samotnych, które żyją ze swym partnerem, ale nie legalizują związku. Ciekawe zjawisko stanowi także samodzielne chowanie dzieci przez matki w rodzinach, w których mąż udał się na emigrację zarobkową, zwykle długoterminową. Ewentualnie, nawet w kraju, tatuś pracuje od świtu do nocy, a na zajmowanie się dzieciakami po prostu nie ma czasu. Według oficjalnych statystyk co czwarte dziecko w Polsce wychowuje się w niepełnej rodzinie. Według szacunków uwzględniających emigrację i mężczyzn nieangażujących się w życie rodzinne jest ich niemal dwa razy więcej.

Matki, które „wybrały” samotność, są zwykle dumne są ze swojej zaradności.
Bywa, że borykają się z problemami np. wychowawczymi, ale zdarzają się one przecież także w pełnych rodzinach. Natomiast zwykle nie nękają ich zbytnio kłopoty finansowe, które są głównym problemem matek samotnych z przypadku bądź z przymusu.
Wśród tych ostatnich wiele żyje w skrajnym ubóstwie. Ponad jedna trzecia ma kłopoty z dokonywaniem większych zakupów. Ponad 20 procent kupuje wyłącznie najtańsze jedzenie i ubranie. Ojcowie dzieci często uchylają się od płacenia alimentów, a ich egzekwowanie bywa nieskuteczne (o skutecznych sposobach na zmuszenie opornych tatusiów do płacenia napiszemy szerzej za tydzień). Pomoc społeczna też niewiele pomaga... – Nie da się ukryć, że ta najuboższa grupa staje się coraz bardziej bezradna – potwierdza dr Anna Giza-Poleszczuk. – Sprawiły to likwidacja Funduszu Alimentacyjnego i bezrobocie dotykające w szczególny sposób kobiety o niskim wykształceniu i „obarczone” – cóż za znamienne słowo, prawda? – dziećmi.
Jak powrócić do pracy po urlopie macierzyńskim?


Na szczęście to już nie wstyd
Na szczęście pod jednym przynajmniej względem sytuacja polskich samotnych matek nie jest gorsza niż reszty Europejek. To się bardzo szybko zmieniło i kobiety wychowujące dziecko bez ojca zwykle nie są już piętnowane społecznie. Nawet w najbardziej konserwatywnych środowiskach wiejskich. Ponadto kobiety zaczynają dostrzegać plusy samotnego macierzyństwa. Często rodzice po rozwodzie spędzają z dziećmi więcej czasu niż dotychczas. W domach z piętnem przemocy i alkoholizmu po odejściu tyrana wreszcie panuje spokój. Matki z konieczności stają się bardziej niezależne, zaradne i mocniej angażują dzieci w sprawy domowe, co sprzyja umacnianiu więzi, a w konsekwencji także wzrostowi poczucia bezpieczeństwa całej rodziny. Nie zmienia to oczywiście faktu, że samej z dzieckiem nie jest łatwo. Ale cóż zrobić, skoro pełna rodzina nie zawsze może być rzeczywistością...

Wiem, że mi się uda
Nie narzekać – to jest moja dewiza i sposób na życie – mówi Beata Jaskulska, właścicielka biura nieruchomości, matka 12-letniego Marcela. – Syn miał dwa lata, kiedy zostałam samotną matką, ale wyjście z toksycznego związku dało mi poczucie, że świat się przede mną otwiera. W tamtej trudnej przecież chwili myślałam tylko o tym, że pozbyłam się problemu i teraz już wszystko będzie super. Owszem, nie było łatwo, bo zaczynałam wszystko od zera, ale z drugiej strony... Kto wie, może właśnie tamtej sytuacji zawdzięczam moją zawodową karierę? Musiałam się przeprowadzić, sprzedałam mieszkanie i po pierwsze, zrobiłam to dobrze, a po drugie, spodobało mi się. Potem spotkałam kogoś, kto mi powiedział, że sam talent nie wystarczy, że powinnam się tego nauczyć. Najpierw więc zatrudniłam się w biurze nieruchomości, a teraz mam już własne. Zresztą myślę, że w każdej dziedzinie pozytywne myślenie to połowa sukcesu – przyciąga dobre sytuacje, dobrych ludzi. Myślę, że samotne macierzyństwo też ma w tej mojej życiowej filozofii swój udział. Jestem bardziej zdeterminowana, syn wyzwala we mnie energię. Ja po prostu nie mogę sobie pozwolić na porażkę. Owszem, czasem się zdarzają, ale wtedy trzeba się podnieść i iść dalej.

Alicja Hass, Joanna Krzyczkowska
SKOMENTUJ
KOMENTARZE (1)
Gość/4 lata temu
oczywiście najlepiej zgnoić byłego męża podsycając atmosferę takie artykuły tylko szkodzą Alicjo Hass to jest nieprofesjonalny artykuł!!!