kobieta, praca, biuro, Unia Europejska fot. Panthermedia

Unijne mechanizmy wyrównywania szans kobiet i mężczyzn

Unia Europejska prowadzi kampanię wyrównywania szans kobiet i mężczyzn na rynku pracy już niemal pół wieku
/ 07.03.2011 07:13
kobieta, praca, biuro, Unia Europejska fot. Panthermedia
Jest wiele unijnych instytucji oraz grup nieformalnych, które poprzez opracowywanie strategii wskazują państwom członkowskim metody promowania równości płci. Akcentują przede wszystkim mało oczywisty fakt, że z wyrównywania szans kobiet i mężczyzn na rynku pracy czerpie korzyści nie tylko kobieta, lecz także jej partner, dzieci czy pracodawca.

Unia Europejska uważa równość kobiet i mężczyzn za podstawowe ludzkie prawo, wprowadzając potrzebne dyrektywy już od 50 lat. W unijnych działaniach charakterystyczne jest umieszczanie takiego prawa w silnym kontekście społeczno-gospodarczym, dzięki czemu poza prawodawstwem Unia Europejska prowadzi intensywną kampanię informacyjną, nakreślając problem nierówności płci 
i jego konsekwencje. Unijne mechanizmy wyrównujące szanse kobiet i mężczyzn są wielowątkowe
 i obejmują prawodawstwo z uwzględnieniem orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, umieszczenie problematyki nierówności płci w kontekście społecznym oraz inicjatywy mające ułatwić kobietom awans zawodowy i społeczny – mówi dr Elwira Gross-Gołacka, Dyrektor Departamentu Analiz Ekonomicznych i Prognoz w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej.

Instytucje w walce o równe traktowanie kobiet i mężczyzn

Istnieje szereg instytucji i strategii mających monitorować proces wyrównywania szans kobiet 
i mężczyzn, odpowiadających za szerzenie wiedzy z tego zakresu, a także odpowiedzialnych za określone inicjatywy ustawodawcze. Do najważniejszych należą: Europejski Instytut ds. Równości Kobiet i Mężczyzn, którego głównym zadaniem jest informowanie i uwrażliwianie społeczeństwa na kwestie nierównego traktowania, Komitet Doradczy ds. Równości Szans Kobiet i Mężczyzn – organ, 
w którego skład wchodzą przedstawiciele państw członkowskich, partnerzy społeczni oraz organizacje pozarządowe. Głównym zadaniem Komitetu jest wspieranie Komisji Europejskiej w zakresie przygotowywania strategii promujących wyrównywanie szans oraz wspomaganie wymiany doświadczeń i dobrych praktyk pomiędzy państwami członkowskimi. Mniej formalne wsparcie niesie także działająca od 2008 roku przy Komisji Europejskiej sieć kobiet zajmujących stanowiska decyzyjne w polityce i gospodarce. Jej założenie to wymiana doświadczeń i sprawdzonych strategii na rzecz wyrównywania szans kobiet i mężczyzn na poziomie struktur unijnych.

Od 2010 do 2015 jest wdrażana unijna strategia w zakresie równego traktowania kobiet 
i mężczyzn
, która działa w duchu „podwójnego podejścia”, czyli uwzględnia problematykę równego traktowania kobiet i mężczyzn we wszystkich przepisach i działaniach unijnych. Elementy polityki równości są także w gestii Europejskiego Funduszu Społecznego. Natomiast od roku 2007 (do 2013) funkcjonuje program finansowy PROGRESS mający wspierać wdrażanie zasad równego traktowania kobiet i mężczyzn we wszystkich obszarach polityki Unii Europejskiej.

Komisja Europejska współpracuje z państwami członkowskimi, Parlamentem Europejskim 
i europejskimi partnerami społecznymi w celu rozwiązania problemu różnicy w wynagrodzeniu dla kobiet i mężczyzn, podkreślając, że ma to swoje uzasadnienie biznesowe i poważnie zwiększa rentowność gospodarki. Działania unijne skierowane są głównie na zwiększanie wiedzy 
o problemie, ponieważ duża jest niejednorodność wśród państw członkowskich w obszarze równości płci.

Kraje unijne w walce o równe traktowanie kobiet i mężczyzn na rynku pracy

Źródłem dobrych praktyk w obszarze wyrównywania szans kobiet i mężczyzn mogą być takie kraje, jak Holandia, Dania czy Niemcy. W tych krajach wprowadzono rozwiązania całościowe, oparte na promowaniu elastycznych form zatrudnienia i elastycznego czasu pracy, z których korzystają głównie kobiety. Holandia w sposób niezwykle czytelny uregulowała maksymalne normy czasu pracy, dopuszczając przy tym odstępstwa od nich i przekazując szereg uprawnień partnerom społecznym. Wprowadzanie wszelkich przepisów poprzedzane było badaniami ewentualnych ich skutków. Miała także miejsce kompleksowa i aktywna promocja elastycznych form zatrudnienia poprzez ich dofinansowanie i prowadzenie kampanii informacyjnych. Otwarcie zakazano dyskryminacji osób zatrudnionych w niepełnym wymiarze czasu pracy, wprowadzając do ustaw odpowiednie zapisy o płacy minimalnej, urlopach oraz radach zakładowych. Uelastycznienie czasu pracy jest jednym z elementów walki z nierównością płci i bezrobociem strukturalnym także w Niemczech i Danii. Takie rozwiązania, wzmocnione o możliwie najlepszy dostęp do placówek opiekuńczych dla dzieci sprawia, że zatrudnienie wynosi w Danii, Holandii 
i Niemczech odpowiednio 78%, 75,6% i 82% dla mężczyzn oraz 73%, 71,5% i 66% dla kobiet 
i stanowi jedno z najbardziej zrównoważonych wśród krajów Unii Europejskiej (dane Eurostatu za 2009).

Z kolei Szwecja położyła nacisk na mocno rozbudowany system świadczeń socjalnych oraz intensywną kampanię informacyjną. Efektem jest wyraźna zmiana nastawienia do rodziny 
i kariery wśród młodych Szwedów, co widać wyraźnie w wynikach badań przeprowadzonych przez Menpower  Sweden, według których aż 62% mężczyzn zdeklarowało, że byliby skłonni zawiesić pracę i wesprzeć partnerkę w realizacji jej zawodowych ambicji. Te same ankiety pokazują, 
że największa zmiana następuje wśród młodych ludzi. Zarówno kobiety jak i mężczyźni są gotowi podjąć pracę w celu podniesienia statusu materialnego i niemal w takim samym stopniu są zdecydowani dodatkowo kształcić się w wolnym czasie, by zwiększać swoje szanse na rynku pracy.

Większość krajów Unii Europejskiej podąża szlakiem wytyczonym przez unijne organy ds. wyrównywania szans. Ogromny nacisk kładzie się w nich na podkreślanie kluczowego znaczenia równouprawnienia dla zapewnienia obsady stanowisk przez osoby o wysokich kwalifikacjach.

Polki o pracy - forum >>
SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)