Alternatywne bliźnięta

Alternatywne bliźnięta

Tegan and Sara - rodzeństwo rządzi na scenie muzycznej. Tworzą zawsze razem, ale ich utwory nie są tak identyczne jak twarze bliźniaczek.
/ 19.09.2007 13:29
Alternatywne bliźnięta
To, że w pewnych dziedzinach wymagających siły przebicia bliźniaki mają lepiej, dobrze wiemy. Identyczne z wyglądu Kanadyjki Tegan i Sara Quin zaczynały karierę wcześnie – jako 15-latki. Ale też długo pozostawały atrakcją głównie z racji wyglądu i młodego wieku. Dopiero dziś, gdy mają po 26 lat i piąty album na koncie, siostry Quin mogą o sobie powiedzieć, że z młodzieżowej nadziei przeszły na pozycję nadziei spełnionej.

Biorąc pod uwagę polską sympatię do Kanady (i bliźniaków), Tegan i Sara już dawno powinny być naszymi ulubienicami. Nie ma jednak nic, co łączyłoby je muzycznie z Celine Dion, Garou, Dianą Krall, a nawet Nelly Furtado – całym tym towarzystwem, które kojarzy się u nas z Kanadą. Ale przy tym są przecież bardzo typowe dla młodej sceny Montrealu czy Toronto – tej, która pokazała światu grupę Broken Social Scene i wokalistkę Leslie Feist. Są bowiem otwarte, chętnie zerkają w stronę muzyki dla mas, ale potrafią do niej nawiązywać w nieszablonowy sposób.

Wsparcie znanych postaci sceny muzycznej mają od dawna. Nagrywają dla Vapor Records, firmy Neila Younga, grupa The White Stripes wykonywała piosenkę sióstr, a Christopher Walla z Death Cab For Cutie wyprodukował im najnowszą płytę.
A właściwie nie "im", tylko oddzielnie Sarze i Tegan. Bo w przeciwieństwie do innych znanych bliźniaków dziewczyny nie robią razem wszystkiego, nie zabiły w sobie indywidualności i demokratycznie dzielą się pisaniem piosenek. Te przebojowe, ale oparte na prostszych akordach gitarowych, to zwykle dzieła Tegan, Sara pisze te bardziej udziwnione. Każda śpiewa główne partie w swoich utworach, choć obie w podobnej, histeryczno-dziecięcej manierze.

Refreny z "The Con" wpadają do ucha. Forma jest chwilami tak prosta, jak w punkowych nagraniach, ale partie wokalne ciekawie dublowane partiami syntezatora. To rodzaj stylistyki budowanej na melodyjnej muzyce z lat 80. (nasi bliźniacy też żyją z głową w przeszłości), z otwarciem na folk (ale nasi też nad intelektualizm przedkładają ludowość) i przeróżne brzmieniowe naleciałości, które kanadyjskiej scenie już dawno przyniosły miano "barokowego popu". Ze swoją wizją muzyczną, z piosenkami opartymi na misternych gitarowych arpeggiach Tegan and Sara rządzą, ale bez tanich chwytów pod ludożerkę. I biją na głowę naszych bliźniaków. Gdyby się ktoś nie zorientował, mam tu na myśli braci Golców.

Bartek Chaciński/ Przekrój

Tegan and Sara, "The Con", Sire, 36'46'', 61 zł
SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)