Rasowe psy bywają bardziej podatne na choroby niż kundle. Ale to nie znaczy, że muszą chorować!

Każdy z nas ma swoje ulubione rasy psów. Warto dowiedzieć się, jak dbać o ich zdrowie, aby nie zapadły na choroby, do których mają predyspozycje.
Barbara Lasota / 9 miesięcy temu
Rasowe psy bywają bardziej podatne na choroby niż kundle. Ale to nie znaczy, że muszą chorować! fot. Fotolia

Zakup psa od sprawdzonego hodowcy, ogranicza ryzyko chorób, tym niemniej poszczególne rasy psów mają skłonność do niektórych schorzeń. Podobnie zresztą jak my. Nasze zdrowie i każdej istoty żywej zapisane jest w genach, ale jeśli stosuje się profilaktykę, wtedy choroba może się nie ujawnić. Poniżej opisujemy predyspozycje do chorób popularnych ras psów.

Labrador i Golden retriever

Popularność sprawiła, że krzyżowanie nie zawsze jest do końca przemyślane. Skutkuje to tym, że zarówno labradory jak i goldeny obecnie bywają bardziej chorowite niż przed laty. Na uwagę zasługuje skłonność do alergii i atopowego zapalenia skóry. Objawia się to między innymi świądem, drapaniem, wylizywaniem. Pies musi być pod opieką lekarza. Warto też wzbogacić dietę o kwasy omega 3, czasem pomaga eliminacja białka drobiowego na rzecz np. ryb. Ulgę psu cierpiącemu na świąd trochę przynosi kąpiel w szamponie z płatków owsianych.

Yorkshire terrier

Zdaniem weterynarzy te bardzo lubiane pieski bywają chorowite. Yorki mogą mieć predyspozycje do chorób kości, mięśni, układu oddechowego i pokarmowego. Jednym ze schorzeń jest zapadnięcie tchawicy, spowodowane rozmiękaniem pierścieni tchawicy i zmęczeniem mięśnia tchawiczego. Jeśli choroba nie jest nasilona, ulgę przynosi unikanie podniecenia i stresu. Pies powinien być pod opieką weterynarza. U yorków może dochodzić także do zwichnięcia rzepki i innych chorób ortopedycznych, np. do podwichnięcia szczytowo-obrotowego objawiającego się bólem odcinka szyjnego kręgosłupa. Problemem samców yorków bywa wnętrostwo.

Jamnik

Psy tej rasy mogą mieć predyspozycje do chorób kręgosłupa. Ponieważ są długie, to łatwiej o kontuzję i np. wypadający dysk. Aby zmniejszyć niebezpieczeństwo, trzeba dbać o prawidłową wagę psa. Warto też ograniczyć wchodzenie po schodach. Jamniki zapadają też częściej niż inne psy na chorobę Cuschinga, której przyczyną jest
nadczynność kory nadnerczy.

Sznaucer miniaturowy

Sznaucery miniaturowe są uważane za zdrową rasę i długowieczną. Starsze psy mogą jednak mieć problem z hiperlipidemię, czyli nadmierną ilością cholesterolu we krwi. To z kolei zwiększa prawdopodobieństwo zapalenia trzustki. Trzeba także stosować profilaktykę cukrzycy. U niektórych psów rasy szanucer dochodzi do kamicy pęcherza moczowego.

Maltańczyk

Uważa się, że ta rasa psów ma dobry genotyp. Nie mają wielu skłonności do chorób, co nie znaczy, że wcale nie chorują. Nie wynika to jednak z ich predyspozycji genetycznych. Nawet wypadanie rzepki kolanowej, tak częste u małych ras, u maltańczyków zdarza się rzadko. Weterynarze zwracają jednak uwagę na szybkie odkładanie się u nich kamienia nazębnego, co może prowadzić do chorób przyzębia.

Mops

To rasa psów o krótkim pysku. Miewają one wrażliwy przewód pokarmowy, skłonność do alergii pokarmowych, chorób oczu (spłaszczone z powodu skróconej trzewioczaszki oczodoły nie chronią wystarczająco gałek ocznych), zdarzają się problemy z układem oddechowym. Mogą pojawić się choroby skory. Trzeba szczególnie dbać o czystość fałdów skórnych. Brak pielęgnacji może doprowadzić do infekcji. Nie należy zostawiać ich w mocno nagrzanym pomieszczeniu. Trzeba dbać, aby mops nie miał nadwagi, bo to pogarsza jego kondycję i utrudnia leczenie w przypadku wystąpienia chorób.

Siberian husky

Pies tej rasy może mieć skłonność do chorób autoimmunologicznych, w tym tych dotyczących  skóry. W ich wyniku może dochodzić do linienia (także na pysku). U tych psów może także pojawić się zaćma lub jaskra. Leczenie chorób o podłożu autoimmunologicznym polega głównie na podawaniu kortykosteroidów hamujących nadwrażliwość układu odpornościowego.

Cocker spaniel

Jego długie, opadające uszy są podatne infekcje. Profilaktyka polega na czyszczeniu uszu co kilka tygodni i odwijanie ich czasem na drugą stronę dla przewietrzenia. Trzeba również uważać podczas kąpieli, aby uszy nie zostały zalane. Sierść rosnącą od spodu uszu warto wycinać, aby utrzymać suche kanały słuchowe. Ich słabym punktem bywają też oczy.

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (2)
/9 miesięcy temu
A chihuahua??????
/9 miesięcy temu
Bo psy lubia biegac,a nie lezec take byly przystosowane .A tak to choruja...