Nowa klasyka

Obszerny dom na leśnej działce. Dużo światła, skromna kolorystyka, luksusowy detal – tak wygląda klasyka w nowym wydaniu.
/ 16.03.2006 16:57
 
Właścicielka, pani Beata, jest typem entuzjastki – przed paroma laty dekorację wnętrz powierzyła hiszpańskiej stylistce, ale kiedy spodobał jej się jakiś nowy pomysł wnętrzarski – próbowała wcielić go w życie i ożenić z nasyconą, soczystą kolorystyką. W efekcie każdy pokój był w innym stylu, a w domu rządził osobliwy miszmasz. Gospodyni wyciągnęła wnioski ze swoich błędów i zaczęła szukać dekoratorki, której mogłaby zawierzyć bezapelacyjnie i do końca.


Pierwsza decyzja dotyczyła kolorystyki i podłóg. W miejsce niegdysiejszych żółcieni, czerwieni i oranżu wybrano alians beżu i szarości. Szerokie dębowe deski podłogowe zaimpregnowano woskiem z odrobiną ciemnoszarego barwnika. Ten wybór okazał się bardzo trafny – w domu, w którym są trzy psy i dwoje małych dzieci, ważne jest, aby podłogi były łatwe do utrzymania w czystości. Dębina powleczona woskiem jest piękna, szlachetna, a zarazem odporna na zabrudzenia.
Pokój dzienny na parterze łączy w sobie kilka funkcji i ma bardzo dużą powierzchnię. Aby go scalić i uczynić bardziej przytulnym, pomalowano ściany i sufit tym samym śmietankowym beżem. Zarazem jednak poszczególne funkcje wyodrębniono symbolicznymi podziałami.
Kuchnia jest o ton zimniejsza – popielata, z beżowymi meblami i stalowymi akcesoriami kuchennymi. Draperie z uszlachetnionego lnu oddzielają kąt telewizyjny od jadalni i zakątka z kominkiem.
Centrum domu, gdzie skupia się życie rodzinne, to kwartał wypoczynkowy z kanapami i dużym, czworokątnym stołem. Tło dla jasnych kanap stanowią szafy w naturalnym kolorze drewna, wbudowane w ścianę. Wszystkie meble, z wyjątkiem kanap, zrobiono na zamówienie według projektu pani Aleksandry Miecznickiej. Nawet drewniane lampy są jej autorstwa. Sąsiedztwo kominka ma trochę inną kolorystykę – wnętrze biblioteki jest czekoladowe, podobnie jak zabytkowa krata kominkowa i niski stolik indonezyjskiej proweniencji. Dwa klubowe fotele zostały wykonane pod dyktando stylistki.
Pan domu jest Holendrem – zanim pojawiły się dzieci, młode małżeństwo przywoziło z Holandii egzotyczne meble. Spośród nich w zmienionym wystroju pozostały: stół w jadalni, krata i stolik, ale zyskały nowy kontekst. Kolorystyczna dyscyplina i szlachetny mat wnętrza przełamano ekscentrycznymi detalami – to kryształowe żyrandole, złota rama obrazu, stalowy połysk drobiazgów kuchennych. Złota patera zapełniona strusimi wydmuszkami i wypukłe okrągłe lustro odbijające wnętrze jak w soczewce – intrygujące przedmioty „po nic”, w opozycji do surowej elegancji otoczenia.
Formuła spokojnej elegancji przełamanej oryginalnym detalem znajduje wielu naśladowców.



Mała jadalnia, śniadaniowa. Z widokiem na las. Kto powiedział, że jedwabna tafta nie pasuje do wikliny? A zimna stal do tradycyjnych mebli? Kolor pogodził materie z różnych bajek, przaśne z zabytkowym. Masywny dąb, wiklina, jedwab stanowią jedną pastelową rodzinę


Miejsce do wypoczynku i oglądania telewizji. Sofy i fotele przy prostym kwadratowym stole. Tu koncentruje się życie rodzinne i towarzyskie. Niezwykła ozdoba to strusie wydmuszki – piękny prezent od natury. Całe wnętrze w harmonijnej gamie szarości i beżów


Pasiaste rolety, tradycyjne meble, biała porcelana i stalowe akcesoria kuchenne. A nad tym wszystkim baśniowy, kryształowy żyrandol. Atrybuty kuchenne dodane do salonowych – ładny mezalians


Kuchnia. Klasyczna stolarka, spokojna kolorystyka, profilowane cokoły i listwy pod sufitem nadają wnętrzu tradycyjny charakter. Aby ta solenność nie była zbyt przytłaczająca, kuchnię wyposażono w ultranowoczesny stalowy sprzęt


W dużej jadalni połyskuje kryształowy żyrandol. Krzesła ubrano w proste, lecz eleganckie sukienki. W tle dwuskrzydłowe drzwi holu i dwa przeszklone kredensy z geometrycznym rytmem szprosów. Lniana kotara (po lewej) symbolicznie oddziela jadalnię od salonu


Każdy dom ma takie szczególne miejsce, gdzie najchętniej układają się do snu koty i... dzieci. Trudniej bawić się tu w chowanego – przestrzeń jest otwarta, bez zakamarków, a wszystkie drzwi są przeszklone


Sypialnia rodziców jest pastelowa i wygodna. Użyto tu tkanin bardziej strojnych niż na parterze


Gdy w domu nie było jeszcze dzieci, w szklanym wykuszu jadano śniadania. Kiedy rodzina powiększyła się o dwóch chłopców, trzeba było poszukać innego miejsca

Tekst Joanna Olech
Stylizacja Dorota Karpińska
Zdjęcia Kuba Pajewski
SKOMENTUJ
KOMENTARZE (1)
/19.07.2007 00:36
..powialo chlodem..brrrr