Podstawą wszystkich trików z obrotami jest umiejętność obrotu o 180 stopni

Jak zacząć freestylowe ewolucje na skoczni?

Obecnie triki z obrotami to snowboardowy standard. Ich nauka zajmuje z reguły niemało czasu, ale jest to niebywała frajda. Na skoczni, gdzie lot trwa kilka sekund, można w powietrzu wykonać nawet kilka obrotów.
/ 05.10.2010 19:30
Podstawą wszystkich trików z obrotami jest umiejętność obrotu o 180 stopni

Frontside i backside

Podstawą wszystkich trików z obrotami jest umiejętność obrotu o 180 stopni. Ten tzw. frontside 180 osoby „regular” wykonują obracając się przez prawe ramię, a osoby „goofy” – przez lewe. (jest też backside 180 – wykonywany dokładnie odwrotnie).
Obrót zaczynamy od najazdu ze średnią prędkością. Wybijamy się z progu z krawędzi deski i wykonujemy dynamiczny ruch rotacyjny nogami. Lądujemy miękko w pozycji fakie. Deskę kładziemy płasko na śniegu, prostując nogi.
Aby wykonać frontside (lub backside) 360 wykonujemy te same czynności, tylko z większą prędkością. W tym celu potrzebujemy większą prędkość najazdu, aby uzyskać większą wysokość i szybkość obrotu. Pamiętajmy, że tej umiejętności nie nabędziemy w ciągu jednego dnia.

Obroty (i cała rodzina półobrotów: 180, 540, 900) tworzą rozbudowaną grupę ewolucji na skoczni i pipe’ie zwanych spinami. Lądowanie przy półobrotach odbywa się w pozycji fakie, a obrotach pełnych (360, 720) – w ustawieniu naturalnym.

Na początek – prosty grab

Najczęściej jednak snowboardziści zaczynają od łączenia prostego skoku z grabem, czyli chwycenia deski podczas szybowania w powietrzu w dowolnym miejscu. Nazwy grabów przyjęło się od miejsca chwycenia deski, np. „tail grab” to chwyt deski tylną ręką za tył. 

Liczy się długość i wysokość lotu po odbiciu ze skoczni, a także umiejętność „zamrożenia” ciała w chwili uchwycenia deski w charakterystycznej dla danego graba pozycji. Jeśli snowboardzista utrzyma tą sylwetkę odpowiednio długo, najlepiej prawie aż do lądowania (i zrobi to bezpiecznie!), świadczy to o osiągnięciu naprawdę wyżyn tej sztuki.

Bardzo charakterystycznym grabem jest chwyt deski ręką przednią za krawędź tylną między nosem deski a przednim wiązaniem. To „method grab”, podczas którego snowboardzista przyjmuje pozycję przypominającą napięty łuk. Aby to osiągnąć musi wyprostować tylną nogę, obracając deskę o ok. 90 stopni w kierunku lotu.

Graby łączone są ze skokami (zwanymi air) lub spinami. Najczęściej wprowadzane w grabach modyfikacje obejmują opóźnienie fazy obrotu by rozpocząć ją po chwili „zamrożenia” ciała w powietrzu (tzw. late). Trudniejsze triki wiążą się z wykonaniem salta. Frontflip to salto w przód wykonane wokół osi poprzecznej ciała (backflip, jeśli wykonamy w tył). Dla odmiany „frontloop” to salto do przodu wokół osi poprzecznej deski.

Triki dla zaawansowanych

Najbardziej zaawansowane ewolucje powstają z połączenia różnych typów trików i obejmują rotację w dwóch płaszczyznach. Najpopularniejsze triki obejmują skoki, w których ciało deskarza znajduje się poniżej deski (inverted airs); skoki, w których ciało deskarza znajduje się na tej samej wysokości co deska (corkscrew) i skoki, w których odbijamy się ze strony backside, i wykonujemy obrót o co najmniej 540 stopni przodem do kierunku lotu (rodeo).