Zorzę północną, pojawiającą się na niebie w okolicach północnego bieguna, nazywa się Aurora borealis. Zorzę południową, obserwowaną bliżej bieguna południowego, nazywa się Aurora australis.

WIDEO

player placeholder

Tańczące na niebie światła zorzy tworzą świetlne łuki, mieniące się wszystkimi kolorami tęczy i zajmującymi duże obszary nieba.

Źródło zorzy polarnej znajduje się na Słońcu. Czasem na jego powierzchni dochodzi do niewyobrażalnie silnych eksplozji, w wyniku których w przestrzeń kosmiczną wyrzucone zostają cząstki słoneczne. Mkną one także w kierunku Ziemi. W jonosferze (zjonizowanej warstwie atmosfery) cząstki słoneczne zderzają się z innymi cząstkami, pozbywając się ładunku elektrycznego. „Obdarowane” nim cząsteczki świecą, a my obserwujemy to zjawisko jako zorzę.

Zobacz także:

Występowanie zorzy polarnej głównie za kołem podbiegunowym związane jest z działaniem pola magnetycznego Ziemi. Bieguny magnetyczne Ziemi „przyciągają” pędzące cząstki słoneczne, zmieniając ich tor ruchu.

Można wyróżnić kilka odmian zórz różniących się od siebie kształtami i barwami.