Nadczynność tarczycy u kobiet w ciąży

Część kobiet zachodzi w ciążę z rozpoznaną wcześniej nadczynnością tarczycy, u pozostałych choroba rozwija się dopiero podczas ciąży. Nieleczona nadczynność tarczycy może stanowić zagrożenie dla matki i dziecka. Jak przygotować się do ciąży z nadczynnością tarczycy? Jakie leczenie stosować podczas ciąży?
Nadczynność tarczycy u kobiet w ciąży

Wpływ nadczynności tarczycy na ciążę

Nadczynność tarczycy to problem dotyczący ok. 0,5% ciężarnych. Nieleczona nadczynność tarczycy może negatywnie wpływać na przebieg ciąży. Choroba może skutkować porodem przedwczesnym. Urodzone przed terminem dziecko jest mniejsze i mniej dojrzałe. Im wcześniej przyszło na świat tym większe ryzyko rozmaitych powikłań.

Nieleczona nadczynność tarczycy stwarza też ryzyko wystąpienia przełomu tarczycowego podczas porodu. Powikłanie objawia się gorączką, nudnościami, wymiotami, biegunką, przyspieszeniem czynności serca. Często dochodzi do zaburzeń świadomości. Przełom tarczycowy bezpośrednio zagraża życiu matki i dziecka.

W chorobie Graves-Basedowa może też dojść do rozwoju nadczynności tarczycy i powstania wola u dziecka. Jest to spowodowane przechodzeniem przez łożysko przeciwciał przeciwko receptorowi TSH. Krążące we krwi płodu przeciwciała powodują pobudzenie komórek tarczycy oraz zwiększone wytwarzanie i wydzielanie hormonów tarczycy.

Polecamy również: Czy groźna jest niedoczynność tarczycy u ciężarnej?

Przygotowanie do ciąży

Z uwagi na zwiększone ryzyko powikłań ciążowych nie zaleca się zachodzenia w ciążę w czasie aktywnej nadczynności tarczycy. Chore powinny wcześniej zaplanować ciążę i o swoich planach poinformować lekarza. Pozwoli to na optymalne przygotowanie do tego szczególnego okresu i zminimalizowanie ryzyka powikłań dla matki i dziecka.

Wskazane jest zachodzenie w ciążę po uregulowaniu czynności tarczycy, gdy poziomy hormonów mieszczą się w normie. Najlepiej więc przed ciążą zakończyć leczenie. Jeśli chora leczona była radiojodem zalecane jest zachowanie odstępu ok. 6 – 12 miesięcy od zakończenia terapii do zajścia w ciążę. W przypadku leczenia farmakologicznego czy operacyjnego taka przerwa nie jest konieczna.

Leczenie podczas ciąży

Każda chora z nadczynnością tarczycy powinna w czasie ciąży pamiętać o regularnych wizytach kontrolnych u ginekologa-położnika oraz u endokrynologa. Częstość wizyt zależy od indywidualnej sytuacji ciężarnej. Pacjentki, które zakończyły leczenie nadczynności tarczycy przed ciążą powinny o tym fakcie poinformować lekarza prowadzącego ciążę. On, w razie potrzeby, skontroluje czynność tarczycy i oceni potrzebę konsultacji endokrynologicznej.

Chore z aktywną nadczynnością tarczycy podczas ciąży wymagają leczenia i uważnej opieki. W leczeniu zazwyczaj stosuje się leki przeciwtarczycowe. Aby nie zahamowały one czynności tarczycy u płodu stosuje się minimalne skuteczne dawki. Do kontroli skuteczności leczenia wykorzystuje się, oprócz oceny nasilenia objawów u chorej, stężenia hormonów tarczycy (najczęściej fT4). Leczenie kontynuuje się do 34 tygodnia ciąży i wznawia zwykle po porodzie. W razie niemożności stosowania tyreostatyków dopuszcza się leczenie operacyjne. Zabieg, ze względów bezpieczeństwa, wykonuje się najczęściej w II trymestrze.

Leczenie radiojodem jest w ciąży bezwzględnie przeciwwskazane. Terapia mogłaby bowiem doprowadzić do uszkodzenia tarczycy płodu czy powstania wad wrodzonych.

Nieleczona lub leczona nieskutecznie nadczynność tarczycy wiąże się z ryzykiem przełomu tarczycowego w trakcie porodu. Dlatego też przed porodem dobrze jest oznaczyć stężenia hormonów tarczycy. Wartości prawidłowe wskazują na brak zagrożenia przełomem tarczycowym. Ciężarna nie wymaga wówczas żadnego specjalnego postępowania przy porodzie. Jeśli jednak aktywność hormonów jest podwyższona pojawia się ryzyko przełomu. Chora wymaga leczenia tyreostatykami przed porodem i czujnej obserwacji podczas porodu.

Warto przeczytać: Chora tarczyca u dziecka – kiedy się niepokoić?

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem!

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)