Rana

Rana powstaje na skórze na skutek urazu mechanicznego i może być kąsana, cięta, kłuta, szarpana, tłuczona, płatowa lub postrzałowa. Poza uszkodzeniem naskórka i skóry właściwej uszkodzeniu mogą też ulec np. mięśnie, ścięgna, nerwy, naczynia krwionośne, kości lub stawy. Większe rany wymagają najczęściej zszycia, mniejsze – opatrzenia.

W wyniku powstania rany pojawia się ból, dochodzi do krwawienia, istnieje też ryzyko jej zakażenia, zwłaszcza gdy jest zabrudzona ziemią lub piaskiem. Dostają się do niej wtedy bakterie, a pierwsze objawy infekcji to m.in.: obrzęk, sącząca się z rany ropa, wzrost temperatury ciała. Nie zdezynfekowanie rany może prowadzić też do zakażenia tężcem.

Pierwsza pomoc

Bez względu na to, czy rana jest powierzchowna, czy głęboka, dobrze jest znać podstawowe zasady udzielania pierwszej pomocy w takiej sytuacji.

  • jeśli rana jest niewielka, zastosuj środek odkażający, a jeśli nie masz go pod ręką – przepłucz ranę pod bieżącą wodą,
  • jeśli widzisz jakieś zewnętrzne zabrudzenia rany, delikatnie usuń je, a następnie załóż jałowy opatrunek,
  • jeśli krew sączy się mocniej, najpierw użyj gazy. Uciśnij lekko ranę, a gdy zatamujesz krwawienie, załóż opatrunek lub zabandażuj ją,
  • w przypadku dużych ran, gdy krwawienie nie ustaje lub gdy rana jest zanieczyszczona, poszkodowany musi jak najszybciej dotrzeć na oddział pogotowia ratunkowego. Lekarz nie tylko oczyści ranę, ale być może zdecyduje też o jej zszyciu,
  • rana goi się zazwyczaj od kilku dni do kilku tygodni. W tym czasie zmieniaj opatrunek przynajmniej raz dziennie lub zgodnie z zaleceniami lekarza.