Poronienie zatrzymane

Poronienie zatrzymane to stan, w którym doszło do obumarcia płodu w okresie dłuższym niż 8 tygodni przed jego wydaleniem. Oznacza to, że po obumarciu płodu nie doszło do wydalenia jaja płodowego na zewnątrz macicy. Śmierć płodu rozpoznaje się na postawie braku tętna płodu w co najmniej dwóch oddzielnych badaniach USG.

Poronienie zatrzymane (chybione) to obumarcie jaja płodowego, po którym nie nastąpiło wydalenie płodu (w ciągu 8 tygodni od prawdopodobnego obumarcia). Do tego typu poronienia najczęściej  w pierwszych 12 tygodniach ciąży. 

Objawy poronienia zatrzymanego
Zwykle są one  mało nasilone. Zauważyć można:

  • lekkie bóle brzucha,
  • brak powiększania się macicy przez kilka tygodni.

 W badaniach zauważa się: spadek stężenia hormonu β-hCG (ludzka gonadotropina kosmówkowa) we krwi i brak czynności serca płodu w badaniu USG.

Czynniki ryzyka wystąpienia poronienia zatrzymanego
Należy do niech: wiek matki powyżej 40. roku życia, dwa poronienia zatrzymane w przeszłości. 

Postępowanie po poronieniu zatrzymanym
Uzależnione jest od stanu pacjentki. W wielu przypadkach wystarczy podanie leków, które wywołują skurcze macicy. Prowadzą one do wydalenia obumarłego płodu i opróżnienia jamy macicy. Jeśli w usg widoczne są masy krwi zalegające w macicy, konieczne jest łyżeczkowanie (zabieg w znieczuleniu polegający na oczyszczeniu macicy).

Poronienie - pierwsza pomoc