Diagnostyka prenatalna

Diagnostyką prenatalną nazywamy wszystkie (nieinwazyjne oraz inwazyjne) badania, które można wykonać jeszcze przed narodzeniem dziecka, aby ocenić rozwój płodu.

Do diagnostyki prenatalnej zaliczamy zarówno badania nieinwazyjne, jak na przykład USG, badania krwi, jak i inwazyjne, np. amniopunkcję, biopsję trofoblastu i kordocentezę

Badania prenatalne pozwalają wykryć:

  • Choroby związane z chromosomowymi odchyleniami od normy, np. zespoły Downa, Pataua, Edwardsa czy Klinefeltera
  • Wady kardiologiczne, np. wrodzone wady serca
  • Wady rozwojowe, m.in. anemia, niedokrwistość sierpowata, wady w układzie moczowo-płciowym czy ośrodkowym układzie nerwowym.

Badania prenatalne powinno się wykonywać rutynowo u kobiet po 40. roku życia, które rodzą swoje pierwsze dziecko. Wzrasta wtedy ryzyko wad genetycznych, np. rozwoju zespołu Downa. Na badanie prenatalne powinny być też kierowane wszystkie kobiety, u których wykryto niepokojące wyniki rutynowych badań, np. usg lub wystąpiły choroby i uszkodzenia płodu w poprzednich ciążach.

Aby wykonać badania prenatalne na NFZ należy spełnić określone warunki. 

Badania prenatalne służą głównie do wczesnego wykrycia wad płodu i jak najwcześniejszego podjęcia leczenia. Dzięki nowoczesnej medycynie istnieje nawet możliwość wykonywania operacji w łonie matki.

Jeśli wyniki badań prenatalnych wskazują, że płód jest mocno i nieodwracalnie uszkodzony i może być zagrożeniem dla zdrowia i życia dziecka czy matki, ma ona prawo do aborcji. Warunki podjęcia takiej decyzji szczegółowo reguluje polskie prawo. 

Zobacz wykaz placówek wykonujących badania prenatalne