Bezstresowe wychowanie

Ogólna, potoczna nazwa dla wszystkich metod pedagogicznych, których celem jest takie wychowania dziecka, aby w żaden sposób nie ograniczać jego rozwoju.

Większość tych systemów pedagogicznych pochodzi z lat 1950-70. Pierwotnie chodziło w nich o uwzględnienie podmiotowości dziecka w procesie wychowania. I nadanie procesowi wychowania takiego kształtu, by dziecko mogło wykorzystać swój potencjał.

Za największego propagatora tego kierunku w pedagogice uważa się Benjamina Spocka. 

Szybko jednak okazało się, że brak wyraźnego określenia, jak miałby taki system wyglądać, prowadzi do jego zaprzeczenia i wypaczenia. Sam Spock zwracał na to uwagę i z wiekiem zaczął negować ideę bezstresowego wychowania. 

Dlatego dziś termin bezstresowe wychowanie często ma negatywną konotację. Uważa się za błędne podejście, które może przynieść skutki dokładnie odwrotne do zamierzonych. 

Utożsamiane jest bowiem z takimi błędami w kształtowaniu młodego człowieka jak:

  • Brakiem stawiania wyraźnych granic w tym, co wolno człowiekowi
  • Podważaniem autorytetu rodziców i nauczycieli
  • Wpajaniem dzieciom postaw egoistycznych
  • W końcu zaburzeniem w procesie wychowania do życia w strukturze społecznej

Uważa się wręcz, że bezstresowe wychowanie jest źródłem cierpień dla dziecka, które w dorosłym życiu musi zmierzyć się z ograniczeniami, których dotąd nie znało. A to prowadzi do zaburzeń nerwicowych oraz sięgania po używki.

Zobacz, na czym polegają pułapki bezstresowego wychowania