introwertyczna kobieta fot. Adobe Stock

Kim jest introwertyk? Oto cechy, które go wyróżniają!

Nieśmiały samotnik, mrukliwy odludek? Tak często o nim myślimy. Tymczasem nie jest to prawda. Czym charakteryzuje się ten typ osobowości i dlaczego trudno mu żyć we współczesnym świecie?
Marta Słupska / 03.10.2012 14:12 / aktualizacja: 17.04.2019 13:08
introwertyczna kobieta fot. Adobe Stock

Introwertyzm to jeden z typów osobowości wyróżnionych przez Karola Gustawa Junga. W przeciwieństwie do ekstrawertyków, introwertycy zwracają się do własnego wnętrza, czerpiąc stamtąd energię i spokój. Sprawdź kim są i po czym można ich poznać.

Spis treści:

Czym charakteryzuje się introwertyk?

Żyjemy w niezwykle krzykliwym świecie. W czasach zdominowanych przez portale społecznościowe,  na łamach których ludzie odzierają się z ostatnich strzępków prywatności. Najpierw szkoły, a potem firmy, w których staramy się o posady, atakują nas otwartością przestrzeni, blokując drogę do jakiejkolwiek anonimowości. Z każdym dniem pozostaje coraz mniej miejsca na samotność. Jak zatem być introwertykiem we współczesnym świecie?

Introwersja jest terminem wymienionym przez C. G. Junga w jego koncepcji typów psychologicznych. W przeciwieństwie do otwierającej się na świat zewnętrzny ekstrawersji, termin ten oznacza zwrócenie się ku własnemu życiu wewnętrznemu.

Jak żyć z introwertykiem?

Czym różni się od ekstrawertyka?

O ile więc typowy ekstrawertyk będzie osobą energiczną, towarzyską i chętnie otwierającą się na relację z innymi ludźmi, o tyle introwertyk doceni możliwość spędzenia czasu w towarzystwie własnych myśli i przeżyć, z dala od nadmiaru zewnętrznych bodźców, których ekstrawertyk tak bardzo potrzebuje.

Wyobraźmy sobie dwie osoby – ekstrawertywną i introwertywną – w popularnej formie pracy np. burzy mózgów. Osoba ekstrawertywna będzie pobierała energię z płynących do niej bodźców – rozmów, głosów, śmiechów. W efekcie energii tej będzie miała więcej do wykorzystania i przekucia w pracę. W przypadku osoby introwertywnej sytuacja przedstawia się odwrotnie – będzie ona musiała wygospodarować z własnych zasobów energię potrzebą jej na przetworzenie napływających bodźców, przez co tej energii zostanie jej mniej. „Odcinanie się” może być mylnie interpretowane jako niechęć czy wyższościowość, jednak tak naprawdę stanowi dla introwertyka sposób na uchronienie własnej energii, aby mógł ją spożytkować na rzeczy, które są dla niego ważne: pracę, relacje, zainteresowania itp.
– wyjaśnia Katarzyna Sass-Stańczak – psycholog, psychoterapeutka z Fundacji Pomocy Psychologicznej i Edukacji Społecznej RAZEM.

Specjaliści z Sensica.eu podkreślają, że z reguły nie istnieją ani stuprocentowi introwertycy, ani stuprocentowi ekstrawertycy. Jesteśmy umiejscowieni na ścieżce, która łączy te dwa przeciwstawne bieguny, a to, w którym miejscu stoimy, definiuje stopień naszego ekstra- bądź introwertyzmu.

Uzupełnij swoją szafę o nowe ubrania i akcesoria. Sprawdź rabaty na bonprix wyprzedaże

Jakie wyróżniamy typy osobowości?

Wyróżniki i cechy introwertyka:

  • potrzebuje czasu, zanim nawiąże głębszą relację,
  • najlepiej czuje się w samotności,
  • efektywność jego pracy nie zależy od pochwał,
  • najlepiej pracuje, kiedy może "zamknąć się" na innych,
  • do skupienia potrzebuje ciszy,
  • preferuje ciekawe rozmowy, unika jałowych dyskusji,
  • jest dobrym i uważnym słuchaczem,
  • mówi powoli,
  • posiada ograniczone spektrum zainteresowań.

Najlepsze i najgorsze zawody dla introwertyka

Czy introwertyk to osoba nieśmiała?

Badania wykazują, że ten typ osobowości stanowi od 30 do 50% naszej populacji. W ostatnim czasie jego głosem do świata stała się Susan Cain, która na kartach swojej książki „Quiet. The Power of Introverts in a World That Can’t Stop Talking” obala szereg krzywdzących mitów dotyczących introwersji.

Jednym z nich jest utożsamianie omawianego zjawiska z nieśmiałością. Nic bardziej mylnego. Nieśmiałość uwarunkowana jest bowiem poprzez lęk przed oceną społeczną, introwersja stanowi zaś ludzką reakcję na stymulację społeczną. Jedni potrzebują otrzymywać cały szereg bodźców, inni zaś preferują życie w miejscach spokojnych i wyciszonych. Tak jesteśmy skonstruowani i nie powinniśmy tego zmieniać.

Współczesne społeczeństwo przykleiło introwertykom łatkę mrukowatego odludka, który boi się wyjść do ludzi.

Introwersja tych osób często jest problemem dla innych ze względu na przestrzeń i ciszę, którą tworzą w kontakcie. Dla części osób cisza to niebezpieczna przestrzeń, która wypełnia się różnymi uczuciami, od których poprzez mur słów chcą się odgrodzić. Przedłużająca się cisza w kontakcie dla tych osób może wywoływać duże napięcie i lęk, przezywane jako poczucie zagrożenia
- twierdzi psychoterapeuta Bartłomiej Żukowski.

Introwertyk czyli samotnik?

Gdzie zaś podział się wzór kreatywnego geniusza, pisarza bądź naukowca, który oddaje się twórczej pracy w swojej samotni? Samotność nie jest zaprzeczeniem innowacji, a nawet bardzo często idzie z nią w parze. Sami introwertycy nie mają najmniejszego problemu ze swoją samotnością. Wprost przeciwnie – jest ona im niezbędna do naładowania wewnętrznych akumulatorów, które bardzo często wyczerpują się w typowych sytuacjach społecznych.

Introwertycy nie lubią dużych grup, głośnych miejsc i bezcelowych dyskusji. Są za to świetnymi słuchaczami, nawiązującymi głębokie, choć nieliczne, relacje. Powierzone zadania wolą wykonywać w pojedynkę, wykazując się przy tym niezwykłą kreatywnością, skupieniem oraz umiejętnością dokonania dogłębnej analizy.

Współczesny pęd i ciągłe dążenie do nowoczesności z pewnością nie ułatwiają życia introwertykom, stanowiącym tak liczną reprezentację naszego społeczeństwa. Dla niektórych samodzielność i pewna doza samotności to lepszy wybór niż krzykliwy dzień w świecie, który szturmuje ostatnie bastiony prywatności. Spróbujmy ich zrozumieć.

Dowiedz się więcej o samotnikach z naszego forum medycznego.

Zobacz też:
Jak powinien odżywiać się introwertyk?
Kim jest neurotyk?

Sass-StańczakEkspert: Katarzyna Sass-Stańczak – psycholog i psychoterapeuta integratywny. Pracuje w Mokotowskim Centrum Zdrowia Psychicznego Instytutu Psychiatrii i Neurologii Warszawie oraz współpracuje z licznymi organizacjami pozarządowymi w zakresie ochrony zdrowia psychicznego i rozwoju osobistego. Autorka licznych publikacji naukowych oraz popularnonaukowych w dziedzinie psychologii. Współzałożycielka Porozumienia Na Rzecz Wspierania Osób Chorujących Psychicznie. Psycholog z Fundacji Pomocy Psychologicznej i Edukacji Społecznej RAZEM.

Źródło: Scorise/mn

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem!

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (86)
/15.01.2019 22:14
Jestem introwertykiem , utrudnia mi to prace zawodowa . Czesto jestem postrzegana i slysze takie opinie o sobie , " jestes dziwna" " odludek" . Propozycje pracy jakie sa mi ostatnio skladane to " kasjerka" , nie zebym cos miala do kasjerek , chodzi jedynie o to ze nie moge na takim stanowisku sie odnalesc. Szybkie tempo , " mechanicznie" powtarzane czynnosci w szybkim tempie , duzo ludzi jeden za drugim . To nie jest dla mnie . Kilka razy nawet podjelam taka prace ( bo nie mialam nic innego do wyboru ) mimo ze jest duzo ponizej moich kompetencji ( skonczylam studia z zarzadzania ) ale potem sama zrezygnowalam....w obecnych " szybkich i glosnych " czasach takim ludziom trudno jest znalesc prace..... na tej kasie czulam sie jak " bezmyslny robot" a przy zwiekszonym tempie nie nadazalam . Wspominam to jako cos okropnego . Moim marzeniem jest praca w sekretariacie , bibliotece lub archiwum
/09.12.2018 13:03
...jeszcze tylko dorzucę, że introwertyków najlepiej kształtuje się w szkolnych ławkach gdzie godzinami blokuje się kontakty interpersonalne. Potem już tylko internet i telewizja i niektórym tak zostaje na dłużej...
/09.12.2018 12:37
A nie jest to tak, że umiarkowany introwertyzm jest normalnym stanem? Komu potrzeba multum powierzchownych kontaktów zamiast niewielu głębokich relacji? Czy przypadkiem własne przemyślenia i świadomość oraz wgląd we własne i innych uczucia nie przychodzą w samotności? Czy wiedzę o świecie musimy czerpać wyłącznie z opinii innych zamiast z własnych obserwacji i przemyśleń? Introwertyk na pewno nie unika kontaktów z ludźmi. On je tylko ogranicza do niezbędnego minimum. Rzadko też sam dąży do nawiązywania nowych znajomości i rzadko na dzień dobry dobiera się do czyjegoś świata zadając mnóstwo krępujacych pytań. Czyli zupełnie normalny, wartościowy człowiek. Osobiście bardziej bałabym się o ekstrawertyków...
POKAŻ KOMENTARZE (83)