Badania HRT i GDx wykonuje się u osób, u których przeprowadza się diagnostykę w kierunku jaskry bądź monitoruje się przebieg tej choroby. /fot. Fotolia

Czym zajmuje się ortoptyka?

Ortoptyka zajmuje się badaniem zaburzeń widzenia obuocznego oraz ich leczeniem za pomocą odpowiednio dobranych ćwiczeń. Ćwiczenia ortoptyczne nie zastępują ani korekcji wady refrakcji (najczęstszych wad wzroku) ani leczenia operacyjnego, jednak w niektórych przypadkach powinny stanowić integralną część leczenia tego typu schorzeń.
/ 29.11.2011 21:03
Badania HRT i GDx wykonuje się u osób, u których przeprowadza się diagnostykę w kierunku jaskry bądź monitoruje się przebieg tej choroby. /fot. Fotolia

Na czym polega leczenie ortoptyczne?

Leczenie ortoptyczne polega na pobudzaniu czynności wyższych ośrodków mózgowych odpowiedzialnych za wrażenia wzrokowe i ruchy gałek ocznych. Ćwiczenia te mają zatem na celu poprawę koordynacji całego procesu widzenia, na który składa się percepcja oczna, interpretacja mózgowa obrazu, ruch mięśni gałkoruchowych i kontrolujące je ośrodki mózgowe. Celem tych ćwiczeń jest reedukacja i uzyskanie widzenia obuocznego.

Leczenie ortoptyczne przynosi dobry efekt terapeutyczny szczególnie w przypadku wad o niezbyt dużym kącie zeza. W pewnych typach zeza ukrytego i okresowego ćwiczenia te są metodą z wyboru. W innych przypadkach mogą zwiększać działanie terapeutyczne okularów, pryzmatów, środków farmakologicznych czy leczenia operacyjnego.

Zobacz też: Czy oczopląs jest chorobą?

Synoptofor – podstawowym narzędziem ortoptyka

Bardzo ważnym aparatem ortoptycznym jest synoptofor, który pozwala na bardzo dokładną ocenę widzenia obuocznego. Można za jego pomocą badać stopień obuocznego widzenia, obiektywnie zbadać kąt zeza, odchylenie oczu we wszystkich kierunkach, zakres supresji i korespondencji siatkówkowej a także prowadzić ćwiczenia w celu odtworzenia prawidłowej korspondecji siatkówkowej, ćwiczyć fuzję i jej zakres.

Dla kogo ćwiczenia?

Ćwiczenia ortoptyczne należy stosować przede wszystkim u pacjentów z zezem ukrytym lub okresowym, u których istnieje możliwość utraty widzenia obuocznego. Ćwiczenia są wskazane u osób, u których zez powstał nie wcześniej niż w 2 roku życia, ostrość wzroku jest prawidłowa i niemal jednakowa w obojgu oczu, wada refrakcji jest prawidłowo wyrównana okularami noszonymi stale, istnieje fuzja. Ćwiczenia przynoszą poprawę jedynie w przypadku sumiennego i regularnego ich wykonywania.

Polecamy: Zrozumieć zeza

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem!

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)