Każdy z nas, choć często nawet nie zdaje sobie z tego sprawy, spożywa zioła niemal codziennie, w postaci nieprzetworzonej lub jako składniki wielu produktów użytkowych

Pokrzywa zwyczajna (Urtica dioica)

Pokrzywa, ten chyba najpopularniejszy z chwastów, jest jednocześnie bardzo wartościową rośliną. Zazwyczaj rośnie przy siedzibach ludzkich, na pastwiskach, w mokrych lasach, nad brzegami jezior oraz rzek. Jej lecznicze właściwości znali i doceniali już starożytni (Hipokrates). Wykorzystuje się ją z powodzeniem w ziołolecznictwie, kuchni i kosmetyce.
/ 10.07.2009 09:10
Każdy z nas, choć często nawet nie zdaje sobie z tego sprawy, spożywa zioła niemal codziennie, w postaci nieprzetworzonej lub jako składniki wielu produktów użytkowych

Wyrasta do około półtora metra wysokości. Jest rośliną dwupienną rozrastającą się poprzez podziemne rozłogi. Liście ma jajowato-sercowate na brzegach mocno ząbkowane o barwie ciemnej zieleni, a kwiaty o barwie zielonej lub żółtej. Naziemną część pokrzywy pokrywają parzące włoski. Włoski owe wytwarzają dość mocno parzącą substancję, która zawiera histaminę i nieznaczne ilości kwasu mrówkowego. Liście są obfite w karoten, witaminę C, K, B2, kwas pantotenowy, chlorofil, ksantofil, a także garbniki i flawonoidy. Korzenie mają m.in. sterole, kwasy organiczne i sole mineralne.

Zobacz też: Jak suszyć zioła?

Właściwości lecznicze

Surowcem zielarskim jest całe ziele. Liście zbiera się przed kwitnieniem, a korzenie dopiero jesienią. Z otrzymanego suszu przyrządza się napary, sok, nalewkę a także proszek i suchy wyciąg. Pokrzywa jest niezwykle pomocna w obniżeniu cukru we krwi, dodatkowo w zaburzeniach krzepliwości krwi i krwawieniach wewnętrznych, w schorzeniach dróg moczowych (ma działanie moczopędne), w anemii i ogólnym osłabieniu organizmu, w zaburzeniach snu i przy słabym apetycie. W ogóle jest jedną z roślin najlepiej oczyszczających organizm z toksyn; wspomaga leczenie reumatyzmu i gośćca. W dawnych czasach powszechny był widok babć okładających się po kolanach czy rękach pokrzywą – właśnie „na reumatyzm”.

Zewnętrzne kompresy z pokrzywy zaleca się na czyraki. Wyciąg lub napar (na bazie alkoholu) z korzenia pokrzywy stosuje się do nacierania skóry głowy i płukania włosów, wzmacnia skórę głowy, przeciwdziała łupieżowi i łojotokowi. Substancje czynne z pokrzywy działają oczyszczająco, usprawniają pracę wątroby i zmniejszają nadmierną potliwość. Sok pokrzywowy czy sałatki z młodych – nie parzących listków, doskonale uzupełniają braki witamin i mikroelementów. Młode liście pokrzyw można dodawać do zup. W browarnictwie służy jako jedna z pomocniczych roślin do zaprawiania piwa. Z liści pokrzyw otrzymuje się zielony barwnik spożywczy, z łodyg można otrzymać włókno na tkaniny, mocne i odporne na wilgoć. Tkaniny z pokrzyw tkano jeszcze w czasie obu wojen światowych.

Zobacz też: Fitoterapia - czy zioła leczą?

Miód pokrzywowy

Potrzeba 1 kg pokrzywy, który przekręcamy przez maszynkę, potem dodajemy 1 litr wrzątku. Po godzinie wyciskamy sok, zagotowujemy i dodajemy około 1/2 kg miodu mieszamy i rozlewamy do słoiczków (zalecana pasteryzacja ok. 15 minut). Syrop profilaktycznie przy przeziębieniach, grypie, infekcjach. Stosować 2 – 3 razy dziennie po 1 łyżce, przez 2–3 tygodnie. Kuracja 1 – 2 razy na kwartał.

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem!

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)