POLECAMY

Zespół zaburzeń oddychania noworodka

Jaka jest istota choroby?

Istotą zespołu jest morfologiczna i czynnościowa niedojrzałość płuc (niedobór surfaktantu, opóźnienie absorpcji płynu płucnego, niedostateczny przepływ krwi przez płuca, zwiększenie ilości płynu w tkance śródmiąższowej i pęcherzykach płucnych).

Jakie są czynniki ryzyka wystąpienia choroby?

Do czynników ryzyka zaliczamy wczesny wiek płodowy, niedotlenienie okołoporodowe, cięcie cesarskie, cukrzycę matki, hipotermię, hipowolemię oraz płeć męską.

Jakie występują objawy?

Niewydolność ujawnia się bezpośrednio po urodzeniu ze szczytem między 24 a 48 godziną życia. U noworodka można zaobserwować stękanie wydechowe, poruszanie skrzydełkami nosa, tachypnoe, bezdechy, sinicę oraz hipotonię.

Jakie badania należy wykonać, aby zdiagnozować chorobę?

Zespół zaburzeń oddychania rozpoznawany jest na podstawie kryteriów klinicznych, laboratoryjnych (hipoksemia, hiperkapnia, kwasica mieszana) oraz radiologicznych (siateczkowo-ziarnisty rysunek płuc, bronchogram, uogólniona niedodma, wzmożony rysunek naczyniowy).

Jakie są metody leczenia?

Wspomaganie wentylacji dodatnim ciśnieniem (CPAP) lub wentylacja mechaniczna. Podanie do płuc surfaktantu w ciągu pierwszych 30-60 min wszystkim wcześniakom. Wyrównywanie zaburzeń hemodynamicznych i wodno-elektrolitowych.

Do jakiego specjalisty należy się zgłosić?

Leczeniem zajmuje się pediatra, neonatolog.

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)