POLECAMY

Zawał serca

Na czym polega istota choroby?

Zawał spowodowany jest nagłym i całkowitym zamknięciem jednej z tętnic wieńcowych (odżywiających serce). Przyczyną jest najczęściej powstanie zakrzepu krwi w miejscu ogniska miażdżycy w naczyniu. Powoduje to niedotlenienie i martwicę fragmentu serca.

Jakie są przyczyny choroby?

Za ponad 98% przypadków zawałów serca odpowiedzialna jest miażdżyca tętnic wieńcowych. To właśnie systematyczne powiększanie blaszek miażdżycowych w naczyniach prowadzi do nasilania się objawów i postępowania choroby. Do innych, bardzo rzadkich przyczyn zawału serca zaliczyć można także: skurcz tętnicy wieńcowej, zator, zapalenie tętnic, wady anatomiczne tętnic, zatrucia CO, zaburzenia układu krzepnięcia.

Jakie objawy towarzyszą chorobie?

Klasycznym objawem zawału serca jest ból w klatce piersiowej pojawiający się po wysiłku, albo w sytuacjach stresowych, który nie ustępuje po odpoczynku ani po nitroglicerynie. Ból wieńcowy to ból zlokalizowany w klatce piersiowej, promieniujący do szyi, żuchwy, lewej ręki lub barku. Promieniowanie może być odczuwane również jako dyskomfort, mrowienie lub osłabienie siły ręki. Ból opisywany jest jako ucisk, gniecenie, pieczenie. Może towarzyszyć mu duszność, silne pocenie się, mdłości, omdlenie.

Jakie badania należy wykonać, aby zdiagnozować chorobę?

Pierwszym i podstawowym badaniem jest elektrokardiogram (EKG). Następnie wykonywane są badania laboratoryjne na tzw. markery zawału serca, do których należy: troponina sercowa i CK-MB. Jeżeli badania potwierdziły rozpoznanie, a ból nie ustępuje po podjęciu leczenia farmakologicznego wykonuje się  koronarografię z mechanicznym udrożnieniem zamkniętej tętnicy wieńcowej.

Jakie są metody leczenia?

Zawał można leczyć objawowo i przyczynowo. W oczekiwaniu na pomoc możemy przyjąć kilka dawek nitrogliceryny i kwas acetylosalicylowy. Po przyjeździe karetki powinniśmy dostać morfinę przeciwbólowo i tlen. Jedynym leczeniem przyczynowym jest udrożnienie tętnicy wieńcowej. Zakrzep można rozpuścić przy pomocy leku trombolitycznego lub usunąć podczas zabiegu inwazyjnego. Zabieg wykonuje się podczas koronarografii. Polega on na wprowadzeniu „rurki” (stentu) do naczynia wieńcowego i mechanicznym udrożnieniu tętnicy.

Do jakiego specjalisty należy się zgłosić?

Leczeniem choroby wieńcowej zajmuje się lekarz rodzinny, internista, kardiolog. Zgłaszając się pierwszy raz do lekarza dostaniemy skierowanie do kardiologa w celu potwierdzenia rozpoznania. Zawał serca jest jednak stanem zagrożenia życia i w takiej chwili nie można zwlekać. Jeżeli podejrzewasz u siebie zawał serca – natychmiast wezwij karetkę, połóż się w cichym miejscu i w spokoju oczekuj na przyjazd lekarza.

Na czym polega profilaktyka tej choroby?

Profilaktyka zawału serca, to także profilaktyka choroby wieńcowej. Wszystkie nasze działania powinny być ukierunkowane na walkę z miażdżycą. Profilaktyka wtórna zawału serca niewiele różni się od pierwotnej i obejmuje:

  • ograniczenie kontaktu z dymem tytoniowym, zarówno przez czynne jak i bierne palenie,
  • obniżenie stężenia cholesterolu LDL,
  • podwyższenie poziomu cholesterolu HDL,
  • utrzymywanie dobrych wartości ciśnienia tętniczego (poniżej 120/80 mm Hg),
  • profilaktyka cukrzycy lub dobra kontrola glikemii u chorych na cukrzycę,
  • obniżenie spożycia alkoholu,
  • zwiększenie aktywności fizycznej,
  • utrzymywanie optymalnego BMI (w zakresie 20–25 kg/m²),
  • ograniczenie spożycia cholesterolu,
  • zastąpienie węglowodanów prostych, złożonymi,
  • obniżenie spożycia sodu (poniżej 4 g. na dobę),
  • zwiększenie spożycia błonnika,
  • zwiększenie spożycia wielonienasyconych kwasów tłuszczowych.

Jakie leki są zalecane w tej chorobie?

Podczas ataku serca przyjmujemy nitroglicerynę, morfinę i tlen.

W chorobie wieńcowej stosujemy leki zwiększające tolerancję wysiłku:

  • beta-blokery (atenolol, karwedilol, labetalol, metoprolol),
  • blokery kanału wapniowego (amlodypina, felodypina, nifedypina),
  • azotany długo działające (diazotan i monoazotan izosorbidu),
  • antyarytmiczne (iwabradyna),
  • leki hamujące oksydację kwasów tłuszczowych (trimetazidyna).

Dodatkowo w celu zwalczania miażdżycy stosuje się statyny (atorwastatyna, simwastatyna). Leki przeciwpłytkowe (kwas acetylosalicylowy) ma zapobiegać zakrzepom, incydentom sercowo-naczyniowym i nagłej śmierci sercowej.

Gdzie szukać wsparcia?

Zawał serca, będący postacią choroby wieńcowej należy do chorób kardiologicznych i najlepiej leczona jest przez kardiologa. Po wyjściu ze szpitala przechodzimy jednak znowu pod opiekę naszego lekarza rodzinnego. W tym okresie najlepszą pomoc uzyskamy od naszych bliskich, psychologa i rehabilitanta. To właśnie oni pomogą nam szybko wrócić do normalnego życia i zadbać o to, aby więcej nie doszło do zawału. Od nich uzyskamy wsparcie w walce z nałogami, zmianą diety i zwiększeniem wysiłku fizycznego.

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)