POLECAMY

Zatorowość płucna

Na czym polega istota choroby?

Zatorowość płucna polega na zaczopowaniu gałęzi tętnic płucnych przez skrzepy krwi, które najczęściej pochodzą z żył kończyn dolnych lub miednicy mniejszej. Zatkanie dużych tętnic prowadzi do ostrej prawokomorowej niewydolności serca, niewydolności oddechowej i może być przyczyną zatrzymania pracy serca i zgonu.

Jakie są przyczyny choroby?

Zakrzepica żylna jest najczęstszą przyczyną zatorowości płucnej – to właśnie z zakrzepów powstałych w kończynach dolnych urywają się zatory, które docierając z prądem krwi do płuc zatykają tętnice płucne. Poza skrzepliną krwi, materiałem zatorowym w zatorowości płucnej może być także: płyn owodniowy u kobiet w połogu, powietrze, tkanka tłuszczowa i ciała obce.

Jakie objawy towarzyszą chorobie?

Choroba może przebiegać bezobjawowo lub z nielicznymi dolegliwościami. Objawy pojawić się mogą nagle. Najczęściej jest to duszność, ból w klatce piersiowej i kaszel oraz związany z nimi lęk i pobudzenie. Rzadziej dochodzi do zasłabnięcia lub omdlenia. Pojawienie się krwioplucia jest złym znakiem rokowniczym.

Jakie badania należy wykonać, aby zdiagnozować chorobę?

Pierwszym badaniem wykonywanym u pacjenta z podejrzeniem zatorowości płucnej jest badanie krwi z oznaczeniem stężenia D-dimerów. Jest to jeden z najczulszych wskaźników tej choroby, którego wysokie stężenie świadczy o procesach tworzenia i rozpuszczania zatorów i zakrzepów we krwi. Następnym krokiem jest wykonanie badania obrazowego potwierdzającego obecność zatoru  i umożliwiającego dokładną ocenę jego lokalizacji. W tym celu wykonuje się tomografię komputerową klatki piersiowej z uwzględnieniem naczyń.

Jakie są metody leczenia?

Leczenie zatorowości płucnej można podzielić na zachowawcze i inwazyjne. W zależności od ciężkości zatorowości stosuję się heparynę, leczenie trombolityczne (rozpuszczające skrzeplinę) lub chirurgiczne rozpuszczenie i usunięcie skrzepu (embolektomia). Istotne jest zapobieganie nawrotowi choroby.

Do jakiego specjalisty należy się zgłosić?

Leczeniem zatorowości płucnej w przypadkach niepowikłanych i poddających się leczeniu zajmuje się internista. Jeżeli konieczna jest szybka interwencja, pacjentem zajmuje się kardiochirurg.

Na czym polega profilaktyka tej choroby?

Profilaktyka zatorowości płucnej, to w istocie profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej. Należy do niej: wczesne uruchamianie po zabiegach, leczenie przeciwkrzepliwe i metody mechaniczne. Zaliczamy do nich pończochy elastyczne i urządzenia do przerywanego ucisku pneumatycznego.

Jakie leki są zalecane w tej chorobie?

W zatorowości płucnej stosuje się przede wszystkim leki przeciwkrzepliwe i trombolityczne, czyli rozrzedzające krew i rozpuszczające skrzepy płytek krwi. Podstawowym lekiem jest heparyna niefrakcjonowana, którą można otrzymać jedynie w szpitalu ponieważ podaje się ją dożylnie.

Gdzie szukać wsparcia?

Jeżeli zauważysz u siebie niepokojące objawy – nie czekaj! Zatorowość płucna może stanowić zagrożenie życia. Trzeba działać szybko, ponieważ każda minuta się liczy! Natychmiast udaj się szpitala lub wezwij karetkę pogotowia.

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)