Zapalenie mięśniowo-skórne

dermatomyositis

Choroba o nieznanej przyczynie, która toczy się z zapaleniem mięśni i skóry. W wielu przypadkach współistnieje z nowotworem. Najwięcej zachorowań przypada na okres 10-15 lat oraz 35-60 lat. Częściej chorują kobiety.

Postacie zapalenia mięśniowo-skórnego:

  • postać ostra,
  • postać przewlekła.

Objawy - Zapalenie mięśniowo-skórne

  • dysfagia (osłabienie mięśni przełyku),
  • osłabienie mięsni oddechowych (może dojść do niewydolności oddechowej),
  • osłabienie mięśni obręczy barkowej i biodrowej,
  • osłabienie,
  • złe samopoczucie,
  • łysienie skóry głowy,
  • gorączka,
  • utrata wagi,
  • obrzęk tkanki podskórnej w okolicy policzków, szyi i klatki piersiowej,
  • zaburzenia pracy serca,
  • ból i tkliwość mięśni,
  • rumień w okolicy oczu,
  • grudki Gottrona,
  • opuszki placów pokryte pogrubiałą i popękaną skórą.

Leczenie - Zapalenie mięśniowo-skórne

U chorego konieczne jest przeprowadzenie diagnostyki w kierunku nowotworu nosogardzieli, przewodu pokarmowego, piersi, jajnika, macicy lub płuc. W przypadku obecności nowotworu i jego skutecznego leczenia zapalenie mięśniowo-skórne zanika.  Leczenie zapalenia mięśniowo-skórnego obejmuje podawanie glikokortykosteroidów. Po 6 tygodniach leczenia spodziewana jest poprawa stanu chorej osoby w przeciwnym razie podaje się leki immunosupresyjne (leki hamujące aktywność układu immunologicznego). Dla chorego istotne znaczenie ma kinezyterapia. Dobre efekty przynoszą ćwiczenia prowadzone w wodzie.

Profilaktyka - Zapalenie mięśniowo-skórne

Okresowe badania osób z zapaleniem mięśniowo-skórnym w kierunku obecności nowotworu.

Dodatkowe informacje - Zapalenie mięśniowo-skórne

Zapalenie mięśniowo-skórne sześciokrotnie zwiększa prawdopodobieństwo, że u chorego obecny jest nowotwór złośliwy.

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)