POLECAMY

Zaćma (Katarakta)

cataracta

Choroba polega na mniej lub bardziej intensywnym zmętnieniu soczewki, które powoduje gorsze widzenie. Zaćma może doprowadzić do ślepoty. Soczewka oka zbudowana jest z białek i z wody, z tego powodu jest ona przejrzysta. Z wiekiem dochodzi do mętnienia białek i zbijania się ich w całość, co powoduje zaćmę. Zaćma zwykle zaczyna się po 40. roku życia. Rozwija się bezboleśnie i w wieku około 60 lat jest zauważona jako pogorszenie ostrości wiedzenia. Zaćma wrodzona nierzadko towarzyszy innym zaburzeniom rozwojowym. Przyczyną wrodzonej zaćmy może być przebyta różyczka oraz grypa, przez kobietę ciężarną. Czynniki, które zwiększają ryzyko zaćmy to podeszły wiek, nadużywanie alkoholu, palenie papierosów, choroby (cukrzyca, hiperwitaminoza, nadczynność tarczycy, HIV), rodzinne występowanie zaćmy oraz zwiększona ekspozycja na promieniowanie podczerwone. 

Podział:

  1. Zaćma wrodzona
  2. Zaćma nabyta

Podział ze względu na etiologię:

  1. Zaćma starcza,
  2. Zaćma pourazowa:
  • zaćma popromienna,
  1. Zaćma wtórna,
  2. Zaćma polekowa.

Podział zaćmy ze względu na jej lokalizację:

  1. Zaćma korowa
  2. Zaćma jądrowa
  3. Zaćma podtorebkowa
  4. Zaćma całkowita

Objawy - Zaćma

  • widzenie przez mgłę,
  • nieostry obraz,
  • „biała źrenica” (ostre zmętnienie soczewki, zaćma wrodzona),
  • zaburzona ocena odległości,
  • postrzeganie kolorów jako bledsze niż dotychczas,
  • męczenie oczu,
  • szarobiały kolor źrenicy (zaćma starcza),
  • uciskanie oczu piąstką lub paluszkami (zaćma wrodzona),
  • przysuwanie przedmiotów do oczu aby je lepiej zobaczyć (zaćma wrodzona).

Leczenie - Zaćma

W rzadkich przypadkach choroba nie postępuje przez wiele lat. W początkowym okresie rozwoju zaćmy korzystnie mogą działać krople przeciwkataraktowe. Mogą one ją zahamować. Generalnie jednak leczenie zaćmy odbywa się w sposób operacyjny. W przypadku zaćmy wrodzonej obuocznej operacja odbywa się w 6 miesiącu życia na jednym oku, a w 2 roku życia na drugim. Czasami zabieg odbywa się wkrótce po urodzeniu. Dawniej po usunięciu zaćmy konieczne było stosowanie silnych okularów skupiających, które zastępowały usuniętą soczewkę. Obecnie wszczepia się do oka sztuczną soczewkę. Najczęściej wszczepiana jest soczewka jednoogniskowa sferyczna. Po wszczepieniu tego rodzaju soczewki chory potrzebuje nosić okulary. Po wszczepieniu soczewki pseudoakomodacyjnej okulary nie są konieczne.  W leczeniu zaćmy najczęściej stosuje się  fakoemulsyfikację, czyli rozdrobnienie soczewki na mniejsze fragmenty przy pomocy ultradźwięków, odessanie ich z oka, a następnie wszczepienie zwijalnej soczewki, która ulega rozwinięciu w oku.

Profilaktyka - Zaćma

Spożywanie odpowiedniej ilości witaminy C, A i E.

Zamiana stylu życia- unikanie alkoholu i nikotyny.

Profilaktyczne badania okulistyczne (zwłaszcza w przypadku rodzinnie występującej zaćmy).

Leczenie chorób, które zwiększają ryzyko zachorowania na zaćmę.

Stosowanie okularów z filtrami UV.

Dodatkowe informacje - Zaćma

Częstość występowania zaćmy jest większa u Afroamerykanów.

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (1)
/4 miesiące temu
Zaćma jest schorzeniem, które głównie przypisuje się starszym osobom, dlatego też nazywana jest chorobą seniorów. Niestety prowadzi do utaty wzroku ale nie jest to proces nieodwracalny. By usunąć się to schorzenie, wykonuje się zabieg laserowy i wszczepia się na miejsce zmętniałej soczewki, nową - sztuczną soczewkę. Wielu Polaków wyjeżdża w tym celu na zabiegi do Czech, które są refundowane przez polski NFZ w ramach ustawy o leczeniu transgranicznym. Słyszeliście o czymś takim? Poczytajcie na stronie kliniki PROVISUS - Lepiejzobacz.cz