Zaburzenia psychiczne i zaburzenia zachowania spowodowane użyciem opiatów

Na czym polega istota choroby?

Ciężkie zatrucie może być efektem przyjęcia przez osobę nieuzależnioną „dawki narkomańskiej”. Uzależnienie wiąże się z silnym pragnieniem przyjmowania opioidów, wzrostem tolerancji w miarę przyjmowania. Odstawieniu towarzyszą objawy abstynencyjne.

Przyjmowanie opiatów wiąże się z odczuwaniem euforii, ciepła, zmniejszeniem głodu oraz wrażliwości na ból.

Jakie są przyczyny choroby?

Przyczynami choroby jest zażywanie opiatów. Opiaty wpływają na poczucie odprężenia, złagodzenie bólów, zwolnienie oddechu, poczucie zamroczenia, brak reakcji na bodźce zewnętrzne.

Jakie objawy towarzyszą chorobie?

W przebiegu ciężkiego zatrucia może wystąpić śpiączka i (lub) depresja ośrodka oddechowego. Silne pragnienie lub przymus przyjmowania substancji, trudności z kontrolą rozpoczęcia, zakończenia lub ilości przyjmowania substancji czy ich przyjmowanie mimo świadomości szkodliwości świadczyć mogą o uzależnieniu.

Jakie badania należy wykonać, aby zdiagnozować chorobę?

Proces diagnostyczny obejmuje wywiad, badanie fizykalne, badania toksykologiczne, badania psychologiczne.

Jakie są metody leczenia?

Leczenie w przypadku używania ryzykownego polega na zastosowaniu procedury krótkiej interwencji, ciężkie zatrucie leczy się w warunkach szpitalnych m.in. przez podanie naloksonu. Ponadto wyorzystywana jest detoksykacja, leczenie substytucyjne, programy rehabilitacyjne i terapia psychologiczna.

Do jakiego specjalisty należy się zgłosić?

?Leczeniem zajmuje się specjalista psychiatra, specjalista terapii uzależnień.

 Na czym polega profilaktyka tej choroby?

Profilaktyka polega na  nie spożywaniu psychoaktywnych alkaloidów opium.

Jakie leki są zalecane w tej chorobie?

W walce z uzależnieniem fizjologicznym stosuje się terapię metadonową lub  buprenorfinową.

Gdzie szukać wsparcia?

Wsparcia można szukać w grupach terapeutycznych osób uzależnionych.

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)