Uszkodzenie porentgenowskie skóry (radiodermitis)

Na czym polega istota choroby?

Uszkodzeniu ulegają naczynia krwionośne oraz tkanka łączna. Chorobę można podzielić na dwa rodzaje: wczesną i późną.
Uszkodzenia wczesne dzielimy na trzy stopnie. Pierwszy następuje po niewielkim napromieniowaniu, po kilku – kilkunastu dniach pojawia się rumień pozostawiający po sobie przebarwienie. W stopniu drugim do rumienia dochodzą pęcherzyki i obrzęki. Zmiany pojawiają się wcześniej niż w stopniu pierwszym i są boleśniejsze. Stopień trzeci charakteryzuje się owrzodzeniami i bardzo długim powrotem do zdrowia.
Odczyn późny to sytuacja kiedy zmiany utrzymują się bardzo długo. Skóra staje się wtedy twarda i przebarwiona., ulega rogowaceniu i pęknięciom. W miejscu takich zmian może dojść do powstania nowotworu.

Jakie są przyczyny choroby?

Przyczyną choroby jest naświetlanie promieniowaniem jonizującym.

Jakie objawy towarzyszą chorobie?

W zależności od stopnia choroby pojawia się rumień, pęcherze, obrzęki, owrzodzenia, zmiany naczyniowe, przebarwienia, skóra staje się twarda, pęka i rogowacieje.

Jakie badania należy wykonać, aby zdiagnozować chorobę?

Lekarz musi przeprowadzić dokładny wywiad chorobowy oraz obejrzeć skórę całego ciała. Wykonywana jest również biopsja skóry.

Jakie są metody leczenia?

Odczyny początkowych stopni leczone są tak samo jak oparzenia. Zdiagnozowany stopień trzeci leczy się antybiotykiem. Na ciężkie owrzodzenia stosowany jest zabieg chirurgiczny i przeszczep skóry.

Do jakiego specjalisty należy się zgłosić?

Leczeniem schorzenia zajmuje się dermatolog.

Na czym polega profilaktyka tej choroby?

Profilaktyka obejmuje zwłaszcza osoby pracujące w pracowniach rentgenowskich. Przede wszystkim opiera się na dbaniu o ochronę skóry podczas kontaktu z maszynami rentgenowskimi.

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)