POLECAMY

Toksoplazmoza

toxoplasmosis

Toksoplazmoza to odzwierzęca choroba pasożytnicza, którą wywołuje pierwotniak Toxoplazma gonidii. Pasożyt ten ma złożony cykl życiowy. Ostatnim żywicielem pierwotniaka są koty, a pośrednim żywicielem jest człowiek, inne ssaki oraz ptaki. Do zarażenia toksoplazmozą najczęściej dochodzi poprzez spożycie surowego mięsa, surowego mleka lub niemytych owoców czy warzyw z ogrodu (kontakt z kałem lub  śliną zarażonych zwierząt).  Przekazanie tachyzoitów (wewnątrzkomórkowe postacie pierwotniaka) od matki do płodu może nastąpić poprzez łożysko. Ryzyko zarażenia płodu w I trymestrze ciąży wynosi 1-25% a w III trymestrze 60-90%. Dla płodu stwarza ogromne zagrożenie. Najcięższe skutki dla płodu niesie zarażenie w I i w II trymestrze ciąży. Toksoplazmoza u wielu osób dorosłych występuje w postaci utajonej czyli bez widocznych objawów.

Podział ze względu na występowanie objawów:

Postać objawowa:

  • Postać oczna,
  • Postać uogólniona,
  • Postać węzłowa.

Postać bezobjawowa.

Podział ze względu na sposób zarażenia:

  • Toksoplazmoza nabyta
  • Toksoplazmoza wrodzona.

 

 

Objawy - Toksoplazmoza

Postać oczna:

  • światłowstręt,
  • zapalenie siatkówki,
  • zapalenie naczyniówki,
  • utrata ostrości widzenia,
  • mroczki przed oczami,
  • ograniczone pole widzenia.

 

Postać uogólniona:

  • zapalenie płuc,
  • zapalenie mięśnia sercowego,
  • zapalenie mózgu,
  • powiększenie wątroby,
  • skaza krwotoczna,
  • zapalenie rdzenia kręgowego.
  • anemia,
  • zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych,
  • brak łaknienia,
  • wymioty,
  • żółtaczka,
  • bóle brzucha.

 

Postać węzłowa:

  • ból głowy,
  • bóle mięsni,
  • podwyższona temperatura,
  • zlewne poty,
  • apatia,
  • osłabienie,
  • wysypka na skórze,
  • powiększenie węzłów chłonnych (najczęściej powiększone węzły szyjne i karkowe).

 

Toksoplazmoza wrodzona:

  • samoistne poronienie,
  • obumarcie płodu
  • triada Sabina- Pinkertona (małogłowie lub wodogłowie, zapalenie siatkówki i naczyniówki, zwapnienie śródczaszkowe),
  • padaczka,
  • niedorozwój umysłowy i psychomotoryczny,
  • małopłytkowość,
  • niedokrwistość,
  • powiększenie wątroby,
  • powiększenie śledziony,
  • zapalenie mózgu.

Leczenie - Toksoplazmoza

Rozpoznanie toksoplazmozy opiera się na wykonaniu badań serologicznych (IgG, IgA, awidność  przeciwciał IgG). Konieczne jest wykonanie badania dna oka. Przy podejrzeniu zajęcia ośrodkowego układu nerwowego należy wykonać obrazowe badanie mózgowia (MRI).  Jeśli postać nabyta toksoplazmozy dotyczy osób z prawidłową odpornością leczenia przyczynowego zwykle się nie prowadzi. W przypadku ostrych objawów toksoplazmozy stosuje się pirymetaminę oraz sulfadiazynę. W przypadku pierwotnego zarażenia u ciężarnych stosuje się spiromycynę po to by zapobiec toksoplazmozie wrodzonej u płodu. Jeśli potwierdzona zostanie inwazja u płodu wówczas stosuje się pirymetaminę z sulfadiazyną i kwasem folinowym. Leki te ciężarna przyjmuje aż do zakończenia ciąży.

Profilaktyka - Toksoplazmoza

Unikanie spożywania surowego lub półsurowego mięsa. Zakaz ten szczególnie dotyczy kobiet ciężarnych i planujących poczęcie.

Unikanie picia niepasteryzowanego mleka.

Stosowanie jednej deski i noża wyłącznie do obróbki surowego mięsa (unikanie krojenia owoców i warzyw na tej desce).

Unikanie podawania surowego mięsa kotom.

Dokładne mycie rąk po kontakcie z kotem i jego odchodami.

Mycie owoców i warzyw przed spożyciem.

Unikanie kontaktu z odchodami kota przez kobiety ciężarne.

Stosowanie rękawiczek ochronnych podczas pracy w ogrodzie.

Częste mycie rąk.

Wykonywanie badań serologicznych przed planowanym poczęciem oraz u kobiet ciężarnych.

Zamrażanie mięsa przed jego przygotowaniem.

Dodatkowe informacje - Toksoplazmoza

Całkowity odsetek zgonów w przypadkach toksoplazmozy wrodzonej wynosi 10%.W czasie terapii pirymetaminą należy okresowo wykonywać badanie morfologii krwi, ponieważ skutkiem ubocznym leku może być leukopenia lub małopłytkowość. Wskazane jest również kontrolne badanie dna oka. Zarażenie ciężarnej nie jest równoznaczne z chorobą płodu. Szybkie podjęcie leczenia u matki zmniejsza ryzyko zarażenia płodu.

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)