Specyficzne zaburzenie rozwoju funkcji motorycznych

Na czym polega istota choroby?

Zaburzenie rozwoju koordynacji motorycznej nie wynikające wyłącznie z upośledzenia ogólnego rozwoju intelektualnego ani wrodzonego lub nabytego zaburzenia neurologicznego czy zaburzeń wzroku lub słuchu. Typowy wzorzec upośledzenia motoryki ruchów ciała zmienia się z wiekiem.

Jakie objawy towarzyszą chorobie?

Objawami są niezdarny chód, wolna nauka biegania, skakania, wchodzenia i schodzenia ze schodów, trudności z wiązaniem sznurowadeł, zapinaniem i rozpinaniem guzików, rzucaniem i łapaniem piłki, niezręczność skutkująca upuszczaniem przedmiotów, potykaniem się.

Jakie badania należy wykonać, aby zdiagnozować chorobę?

W diagnostyce znaczenie mają testy koordynacji ruchów rąk i ruchów całego ciała, wywiad, badanie fizykalne, neurologiczne oraz ocena poziomu II.

Jakie są metody leczenia?

Leczenie obejmuje zaburzenia koordynacji ruchowej i towarzyszące trudności emocjonalne i społeczne. Dobre efekty przynosi terapia integracji sensorycznej skojarzona z psychoterapią.

Do jakiego specjalisty należy się zgłosić?

Leczeniem zajmuje się lekarz (pediatra, psychiatra), psycholog, pedagog.

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)