POLECAMY

Specyficzne zaburzenia rozwoju mowy i języka

Na czym polega istota choroby?

Istotą są zaburzenia normalnych wzorców mowy występujące od wczesnych stadiów rozwojowych, nie wynikające z upośledzenia umysłowego, zaburzeń narządów zmysłu, neurologicznych i deprywacji środowiskowej. Do grupy tej zaliczane są między innymi specyficzne zaburzenia artykulacji, ekspresji mowy i zaburzenia mowy.

Jakie objawy towarzyszą chorobie?

Przejawiają się wypowiadaniem głosek poniżej poziomu odpowiadającego wiekowi umysłowemu dziecka z zachowaniem prawidłowego poziomu umiejętności językowych. Obniżona, w stosunku do poziomu typowego dla wieku umysłowego dziecka, jest zdolność do posługiwania się mową ekspresyjną przy zachowanej w granicach normy zdolność rozumienia mowy. Mowa na poziomie niższym niż odpowiedni dla wieku umysłowego dziecka.

Jakie badania należy wykonać, aby zdiagnozować chorobę?

Proces diagnostyczny wymaga wykluczenia patologii aparatu mowy, obejmuje analizę poziomu II, ocenę sprawności zmysłu słuchu, psychologiczną ocenę funkcjonowania, wywiad, EEG (nabyta afazja z padaczką).

Jakie są metody leczenia?

Leczenie polega na terapii logopedycznej i psychotereapi.

Do jakiego specjalisty należy się zgłosić?

Gdy zauważona nieprawidłowości u dziecka należy się zgłosić do logopedy i psychoterapii (ze względu na współistniejące zaburzenia emocjonalne i zachowania).

Gdzie szukać wsparcia?

Wsparcia można szukać fundacjach zrzeszających rodziców nie pełnosprawnych dzieci.

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)