POLECAMY

Poronienie

Na czym polega istota choroby?

Jest to przedwczesne zakończenie ciąży wskutek wydalenia z macicy płodu do 22. tygodnia ciąży z przyczyn naturalnych. Powyżej tego okresu czasu ukończenie ciąży jest nazywane porodem przedwczesnym (nawet, jeśli płód obumiera). Częstość poronień koreluje z wiekiem kobiety. Najczęściej utrata ciąży następuje przed zagnieżdżeniem się zarodka. Wyróżnia się poronienie zagrażające, w toku oraz zatrzymane.

Jakie są przyczyny choroby?

Przyczyn jest wiele. Najczęściej mogą być to: genetyczne nieprawidłowości zarodka, zaburzenia hormonalne u kobiety, wrodzone wady budowy macicy i jej szyjki, zrosty wewnątrzmaciczne, mięśniaki macicy, endometrioza miednicy mniejszej, niewydolność szyjki macicy, przyczyny immunologiczne, powikłania chorób nerek, infekcje u kobiet w ciąży (także chorobami przenoszonymi drogą płciową), obecność wkładki antykoncepcyjnej w macicy, zaburzenia metaboliczne, czynniki toksyczne jak alkohol, papierosy, zatrucie metalami ciężkimi, narażenie na promieniowanie jonizujące, także wstrząs psychiczny i niedożywienie.

Jakie objawy towarzysza chorobie?

Podstawowe objawy to ból w dolnej części brzucha i niekiedy bóle krzyża oraz krwawienie lub brunatne upławy z pochwy. Jeśli kobieta nie wie, że jest w ciąży, może ocenić powyższe objawy jako bolesną miesiączkę.

Jakie badania należy wykonać, aby zdiagnozować chorobę?

Krwawienie z pochwy podczas ciąży może sugerować kobiecie, że przebyła poronienie, podczas gdy w rzeczywistości płód utrzymuje się nadal. Takie poronienie zagrażające niekiedy ulega zatrzymaniu: krwawienie ulega zahamowaniu, a ciąża rozwija się dalej.  Oznacza się stężenie hormonu gonadotropiny kosmówkowej beta-HCG, wykonuje badanie USG. Czasem można zastosować także badanie histeroskopowe. Badanie to polega na oglądaniu wnętrza macicy poprzez przyrząd wprowadzony do jej szyjki z kamerką i źródłem światła na końcu. Jeśli doszło do poronienia płód i inne tkanki powinny być poddane badaniu, w celu wykrycia nieprawidłowości, które mogły spowodować poronienie.

Jakie są metody leczenia?

W poronieniu zagrażającym zaleca się leżenie w łóżku, spokój psychiczny i fizyczny. W poronieniu w toku wykonuje się łyżeczkowanie macicy. Zabieg ten polega na usunięciu obumarłego płodu i łożyska z wnętrza macicy. Niekompletne poronienie w drugim trymestrze ciąży wymaga dożylnego podania roztworu z oksytocyną, hormonem wywołującym skurcze macicy, w celu wydalenia przez organizm matki obumarłego płodu. W celu zapobiegania zakażeniom niekiedy podaje się kobiecie antybiotyki. Jeśli powodem poronienia były wady w budowie macicy lub niewydolność szyjki macicy konieczny jest zabieg chirurgiczny. Przy niewydolności szyjki macicy na niewydolną szyjkę zakłada się szew, zapobiegający jej rozwieraniu.

Do jakiego specjalisty należy się zgłosić?

Pomocy należy szukać u ginekologa.

Na czym polega profilaktyka tej choroby?

W celu próby zabezpieczenia się przed utratą upragnionego dziecka można odpowiednio zaplanować ciążę. Należy udać się na wizytę do ginekologa. Należy wykonać podstawowe szczepienia i badania. Liczne nieprawidłowości, które mogą doprowadzić do poronienia, można skorygować. Jeśli poronienia występowały w przeszłości lub powtarzają się, należy ustalić ich przyczynę i w tym celu wykonać specjalistyczne badania. Niekiedy niezbędna jest wizyta w poradni genetycznej. Przy próbie starania się o dziecko warto wybrać także odpowiedni moment w cyklu owulacyjnym. Niektórzy badacze uważają, że jedną z przyczyn poronień samoistnych może być późne zapłodnienie – pod koniec 24-godzinnego okresu poowulacyjnego. Niekiedy przed poronieniem samoistnym nie da się ustrzec.

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (1)
/6 lat temu
chcialabym zeby kazde nowe zycie nigdy nie umieralo chodzi o plod