Ostre wirusowe zapalenie wątroby typu B


Na czym polega istota choroby?

WZW B jest wywoływane wirusem z rodziny Hepadnaviridae (HBV, hepatitis viralis B). Wyróżnia się trzy drogi zakażenia tym wirusem: płciową, krwiopochodną (krew, przedmioty zanieczyszczone krwią) i okołoporodową (od zakażonej matki). U pacjentów z ostrym WZW B dochodzi do rozległego uszkodzenia hepatocytów (komórek wątroby) w wyniku reakcji odpornościowej własnego organizmu. Reakcja taka spowodowana jest obecnością wirusowych białek w błonie komórkowej hepatocytów. U 5-10% dochodzi ponadto do przejścia zapalenia w fazę przewlekłą.

Jakie są przyczyny choroby?

Przyczyną choroby jest zakażenie wirusem. Szacuje się, że około 1/3 osób na świecie uległo temu zakażeniu.

Jakie objawy towarzyszą chorobie?

Pierwsze objawy choroby mogą być niespecyficzne, w późniejszej fazie u większości występuje żółtaczka i uszkodzenie wątroby. Objawy mogą przypominać grypę lub zatrucia pokarmowego. Obserwuje się też ciemnienie moczu i odbarwienie stolca.

Jakie badania należy wykonać, aby zdiagnozować chorobę?

Diagnostyka opiera się o badania biochemiczne poziom bilirubiny, poziomu enzymów AspAT i AlAT. Wartość diagnostyczną ma oznaczenie przeciwciał przeciwko antygenom wirusa lub samego antygenu. Przeprowadza się też wywiad z pacjentem i pyta, czy miał ostatnio kontakt ze służbą zdrowia, czy przyjmuje dożylnie narkotyki lub czy najbliżsi członkowie rodziny są zarażeni HBV.

Jakie są metody leczenia?

Stosuje się leczenie szpitalne – objawowe, trwające od 2do 12 tygodni. W leczeniu stosuje się interferon alfa lub lamiwudynę. W ostrej postaci choroby zazwyczaj odstępuje się od podawania leków.

Do jakiego specjalisty należy się zgłosić?

Wskazana jest hospitalizacja i opieka lekarza chorób zakaźnych lub hepatologa.

Na czym polega profilaktyka tej choroby?

Profilaktyka polega na stosowaniu szczepień. Należy sterylizować przedmioty wielokrotnego użytku lub stosować przedmioty jednorazowe, np. igły.

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)