POLECAMY

Obrzęk Quinckego (obrzęk naczynioruchowy, obrzęk angioneurotyczny)

Oedema angioneuroticum Quincke

Obrzęk naczynioruchowy obejmuje głębsze warstwy tkanki podśluzówkowej, podskórnej i skóry właściwej. Obrzęk Quinckego przez wielu specjalistów uznawany jest za szczególną postać pokrzywki. Jednak obrzękowi Quinckego nie towarzyszy świąd. Obrzęk najczęściej obejmuje twarz ale może również dotyczyć układu moczowego, pokarmowego i oddechowego. Stan, w którym obrzęk obejmuje krtań zagraża życiu. Przyczyną alergicznego obrzęku naczynioruchowego jest reakcja alergiczna na:

  • leki (penicylina),
  • pokarmy (np. jaja kurze, mleko, orzechy włoskie, jadalne kasztany),
  • jady owadów,
  • lateks,
  • pyłki roślin,
  • sierść zwierząt.

Niealergiczny obrzęk naczynioruchowy może być wywołany w wyniku zastosowania  środka cieniującego (stosowany w radiologii), niesterydowego leku przeciwzapalnego oraz kontaktu z konserwantami i barwnikami spożywczymi. Przyczyną wrodzonego obrzęku Quinckego jest zmniejszone stężenie inhibitora C1. Mutacja genu, który odpowiada za produkcję inhibitora C1 dziedziczona jest w sposób autosomalny dominujący. Dziedziczny obrzęk zwykle pojawia się po okresie dojrzewania. Przyczyną nabytego obrzęku jest obniżone stężenie inhibitora C1 w wyniku chorób układowych. Nabyty obrzęk Quinckego może być związany ze stosowaniem ACEI (inhibitory konwertazy angiotensyny np. kaptopryl stosowany w nadciśnieniu tętniczym, niewydolności serca).  

Podział ze względu na przyczynę:

  • Alergiczny obrzęk Quinckego,
  • Niealergiczny obrzęk Quinckego,
  • Wrodzony (dziedziczny) obrzęk Quinckego,
  • Nabyty obrzęk Quinckego.

Podział ze względu na czas trwania obrzęku:

  • Postać ostra (objawy występują do 6 tygodni),
  • Postać przewlekła (objawy utrzymują się powyżej 6 tygodni).

 

Objawy - Obrzęk Quinckego

  • obrzęk wargi górnej,
  • obrzęk powiek,
  • obrzęk narządów płciowych zewnętrznych,
  • obrzęk krtani,
  • uczucie ucisku,
  • brak świądu,
  • brak dolegliwości bólowych,
  • duszność (obrzęk krtani),
  • wymioty,
  • biegunka,
  • bóle brzucha (obrzęk śluzówki przewodu pokarmowego),
  • silne parcie na mocz (obrzęk śluzówki pęcherza moczowego),
  • mało elastyczna skóra tzw. skóra wtórnie wiotka (w wyniku przewlekłego obrzęku naczynioruchowego dochodzi do rozciągnięcia skóry w miejscu obrzęku),
  • bladość.

 

Leczenie - Obrzęk Quinckego

Podstawowym elementem leczenia jest eliminacja czynnika, który wywoła obrzęk Quinckego. U chorego stosuje się leczenie przeciwalergiczne. Jeśli obrzęk dotyczy układu oddechowego zastosowanie ma leki przeciwhistaminowe, kortyzon, adrenalina i wapń. Czasami konieczne bywa wykonanie tracheotomii (ratowanie życia osoby z obrzękiem Quinckego). U osób z dziedzicznym obrzękiem naczynioruchowym przetacza się osocze celem uzupełnienia niedoboru inhibitora C1. Czasami podaje się androgeny, ponieważ zwiększają produkcję białek.

Profilaktyka - Obrzęk Quinckego

Stosowanie preparatu Cinryze u osób z wrodzoną postacią obrzęku naczynioruchowego.

Unikanie czynników, które mogą wywołać obrzęk naczynioruchowy.

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)