Niewydolność serca

Na czym polega istota choroby?

Niewydolne serce jest niezdolne do zaspokojenia potrzeb organizmu w zakresie dowozu tlenu i substancji odżywczych wraz z dopływającą krwią. Dzieje się tak ponieważ jego praca, jako mięśnia zostaje upośledzona przez różne choroby miejscowe oraz ogólnoustrojowe. W konsekwencji dochodzi do zalegania krwi na obwodzie (obrzęki) oraz w krążeniu płucnym (obrzęk płuc). Wzrost ciśnienia w płucach (nadciśnienie płucne) dodatkowo obciąża serce, co dalej pogłębia niewydolność narządu i stanowi istotę „błędnego koła” choroby.

Jakie są przyczyny choroby?

Do najczęstszych przyczyn niewydolności serca należą: zawał mięśnia sercowego, nadciśnienie, choroba niedokrwienna serca, wady zastawek serca i kardiomiopatie. Wszystkie choroby, stany patologiczne, leki lub zakażenia, które uszkadzają mięsień sercowy i osłabiają jego zdolność skurczowa lub rozkurczowa mogą być przyczyną niewydolności serca.

Jakie objawy towarzyszą chorobie?

Objawy zależą od postaci choroby. W ostrej niewydolności serca mamy do czynienia z osłabieniem, splątaniem, sennością, sinicą, spadkiem ciśnienia tętniczego, przyspieszeniem rytmu bicia serca i obrzękiem kończyn dolnych. Wszystkie te objawy świadczą o rozwijającym się obrzęku płuc i narastającej niewydolności krążeniowo-oddechowej.

W przewlekłej niewydolności serca najczęstsze objawy, to: duszność (szczególnie podczas leżenia, w pozycji pionowej), kaszel, obrzęki, brak łaknienia, ból brzucha, nudności, zaparcia, czasem nasilenie objawów choroby wrzodowej.

Jakie badania należy wykonać, aby zdiagnozować chorobę?

Istotna dla rozpoznania jest rozmowa z chorym o jego dotychczasowych chorobach i dolegliwościach. Podstawowym badaniem, które pozwala obiektywnie ocenić funkcję serca, jest natomiast echokardiografia. Samo rozpoznanie jednak nie wystarcza. Konieczne jest ustalenie wydolności chorego w skali NYHA. Na jej podstawie ustala się potem leczenie. Określenie stopnia w skali NYHA odbywa się na podstawie testu wysiłkowego.

Jakie są metody leczenia?

Leczenie jest zależne od postaci niewydolności serca, skali NYHA i stanu chorego. Zawsze na pierwszym miejscu znajduje się leczenie choroby podstawowej, czyli głównej przyczyny niewydolności serca. Niezależnie od przyczyny wprowadza się „reżim wodny”, czyli ograniczenie przyjmowanych płynów i sodu w diecie. Żadne leczenie nie będzie skuteczne jeżeli nie uzyskamy prawidłowej masy ciała.

Do jakiego specjalisty należy się zgłosić?

Niewydolność serca leczy kardiolog. Pomocy można także szukać u rehabilitanta. Osoba z niewydolnością serca wymaga odpowiedniej opieki. Niewydolne serce, pomimo choroby, wymaga odpowiedniego programu rehabilitacji.

Na czym polega profilaktyka tej choroby?

Profilaktyka niewydolności serca to przede wszystkim zapobieganie takim chorobom jak nadciśnienie, czy choroba wieńcowa. Oznacza to utrzymywanie prawidłowej wagi ciała, regularny wysiłek fizyczny, zmniejszenie podaży sodu i płynów, ograniczenie spożycia alkoholu, bezwzględny zakaz palenia tytoniu oraz unikanie leków toksycznych dla serca. Uważajmy także na „banalne” infekcje, takie jak grypa i inne zakażenia wirusowe, które po wielu miesiącach także mogą prowadzić do chorób serca.

Jakie leki są zalecane w tej chorobie?

W niewydolności serca stosuje się wiele leków, a ich dobór jest uwarunkowany innymi towarzyszącymi chorobami pacjenta i ogólnym stanem jego zdrowia. Do wyboru mamy: inhibitory konwertazy angiotensyny (ACEI), leki moczopędne (diuretyki), beta-blokery,     antagoniści receptora aldosteronowego, sartany, leki przeciwkrzepliwe, leki antyarytmiczne, tlen.

Gdzie szukać wsparcia?

Przy oznakach ostrej niewydolności serca nie możemy czekać. Nasze serce potrzebuje natychmiastowej pomocy. Jeżeli zauważymy u siebie pojawienie się masywnych obrzęków kończyn dolnych, duszność, znaczne osłabienie i sine zabarwienie skóry należy zadzwonić po karetkę pogotowia lub udać się do szpitala.

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)