POLECAMY

Niestrawność

Na czym polega istota choroby?

Niestrawność do zespół objawów występujących w nadbrzuszu, o charakterze przewlekłym (trwające co najmniej 4 tygodnie) lub nawracającym. Rozróżniamy dyspepsję organiczną i czynnościową. Rozpoznanie stawia się, jeżeli występuje co najmniej jeden z następujących objawów: ból lub uczucie pieczenia w nadbrzuszu, uczucie pełności i zalegania pokarmu po posiłku, wczesne uczucie sytości (nieadekwatne w stosunku do ilości spożytego pokarmu).

Jakie są przyczyny choroby?

Wyróżniamy dyspepsję w przebiegu chorób organicznych i dyspepsję czynnościową. Niestrawność może być wywołana chorobą refleksową przełyku lub żołądka, chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy, chorobami dróg żółciowych i wątroby, zapaleniem lub innymi patologiami trzustki, rzadziej rakiem przełyku i rakiem żołądka.

Niestrawność czynnościową rozpoznajemy, gdy po ponad 6 miesięcznej obserwacji objawy dyspepsji występują ponad 12 tygodni, bez uchwytnej przyczyny organicznej. Za możliwe przyczyny dyspepsji czynnościowej uważa się infekcję Helicobacter pylori, czynniki dietetyczne i przyjmowane leki, nikotynizm oraz czynniki psychosomatyczne.

Jakie objawy towarzyszą chorobie?

Do klasycznych objawów niestrawności zaliczamy: : ból lub uczucie pieczenia w nadbrzuszu, uczucie pełności i zalegania pokarmu po posiłku, wczesne uczucie sytości (nieadekwatne w stosunku do ilości spożytego pokarmu), odbijania, nudności i wymioty, brak lub zaburzenia łaknienia, zgagę.

Jakie badania należy wykonać, aby zdiagnozować chorobę?

W dyspepsji organicznej konieczne jest potwierdzenie choroby podstawowej. W tym celu wykonuje się morfologię krwi, USG jamy brzusznej i gastroskopię. Jeżeli badania nie wykażą choroby organicznej, a objawy będą się dalej utrzymywać, można rozpoznać niestrawność czynnościową. Starszy wiek (powyżej 45 roku życia) i obecność objawów alarmujących (zmniejszenie masy ciała, ból brzucha budzący ze snu, żółtaczka, problemy połykaniem pokarmu, przewlekłe wymioty,  podejrzenie krwawienia z przewodu pokarmowego i niedokrwistość) zawsze zmuszają do dokładnej diagnostyki.

Jakie są metody leczenia?

Leczenie i rokowanie zależne są od przyczyny wywołującej dyspepsję. Leczenie bez wcześniejszej diagnostyki można zastosować u młodych osób (poniżej 45 roku życia) bez objawów alarmujących. Leczenie dyspepsji organicznej to leczenie choroby podstawowej. W niestrawności czynnościowej próbuje się stosować odpowiednią dietę oraz leczenie farmakologiczne.

Do jakiego specjalisty należy się zgłosić?

Leczeniem niestrawności zajmuje się internista lub gastroenterolog. Po rozpoznaniu choroby przez specjalistę, możesz być dalej leczony i prowadzony przez swojego lekarza rodzinnego.

Na czym polega profilaktyka tej choroby?

Profilaktyka niestrawności jest podobna jak w chorobie refluksowej przełyku. Zalicza się do niej: zmniejszenie masy ciała, rzucenie nałogu palenia tytoniu, unikanie kawy, alkoholu, czekolady, tłustych pokarmów i pokarmów zwiększających kwaśność soku żołądkowego (cytrusy, ostre przyprawy, napoje gazowane) oraz jedzenie małych porcji ale częstszych posiłków.

Jakie leki są zalecane w tej chorobie?

W dyspepsji stosuje się następujące leki:

  • leki hamujące wydzielanie kwasu solnego: inhibitory pompy protonowej (omeprazol, pantoprazol, lansoprazol) i  blokery receptorów dla histaminy 2 (ranitydyna)
  • leki zobojętniające – związki magnezu, glinu, kwas alginowy, sukralfat,
  • leki prokinetyczne – cisaprid (agonista receptora serotoninowego), metoklopramid (antagonista receptora dopaminowego).

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (1)
/5 lat temu
słyszałam o używaniu nafty, ale jeszcze tu http://www.naturala.pl/tag/556/niestrawnosc_leczenie_ są naturalne sposoby