Nadmierny łojotok

Seborrhoe

Gruczoły łojowe znajdują się na całej powierzchni skóry. Wyjątek stanowią podeszwy stóp oraz wewnętrzna część dłoni. Zadaniem gruczołów łojowych jest produkowanie łoju - sebum. Łój konserwuje i osłania skórę oraz włosy przed wysychaniem, drobnoustrojami itp. Na powiekach, nosie i narządach płciowych gruczoły łojowe mają swoje ujście na powierzchni skóry. Łojotok to stan długotrwałego utrzymywania się nadmiernego wydzielania łoju. Nasilone wydzielanie łoju występuje na twarzy, owłosionej skórze głowy, na klatce piersiowej w okolicy mostka. Łojotok stanowi cechę dziedziczną, występującą rodzinnie.

Rodzje łojotoku:

  • Łojotok tłusty,
  • Łojotok suchy.

Objawy - Nadmierny łojotok

Łojotok tłusty:

  • tłuste włosy,
  • lśniąca skóra,
  • ciemne czopy tzw. zaskórniki.

Łojotok suchy:

  • zaburzenia przyrostu włosów,
  • wypadanie włosów,
  • silny świąd,
  • lepki łupież,
  • u niemowląt tzw. ciemieniucha - łuski na głowie.

Leczenie - Nadmierny łojotok

Leczenie ma na celu odtłuszczenie gruczołów łojowych. Chory stosuje specjalne szampony oraz maści z siarką i kwasem salicylowym. Skórę okresowo można przecierać 2% roztworem spirytusu salicylowego. Do mycia warto stosować mydło siarkowe lub ichtiolowe. Chory powinien ograniczyć tłuszcze zwierzęce oraz węglowodany. Dodatkowo powinien odrzucić ostre przyprawy oraz napoje alkoholowe. Osoby z nadmiernym łojotokiem powinny przebywać na świeżym powietrzu i zażywać kąpieli słonecznych. Chory powinien przyjmować witaminę B6.

Profilaktyka - Nadmierny łojotok

Stosowanie szamponów przeciwłupieżowych. Mycie całego ciała w ciepłej, nie gorącej wodzie.

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)