POLECAMY

Mania

Na czym polega istota choroby?

Mania jest określeniem stanu psychicznego charakteryzującego się wzmożona aktywnością i podwyższonym nastrojem. Z przejawy mani uważa się nieuzasadnione samopoczucie, nadmierną euforię, poczucie szczęścia i zadowolenie bez wyraźnej przyczyny, bywa że są one reakcja nieadekwatną do okoliczności w których osoba się znajduje. Kiedy stan maniakalny się nasila dobre samopoczucie ustępuje miejsca drażliwości, złości, rozdrażnieniu i konfliktowości. Chory przejawia niepohamowaną aktywność, podejmuje wiele aktywności, nawiązuje liczne i przypadkowe kontakty. Zawsze stanowi temu towarzyszą problemy ze snem takie jak bezsenność, zmniejszenie potrzeby snu jak również brak apetytu. W stanach maniakalnych aktywność chorych jest zwykle chaotyczna i nieprzemyślana, pojawiają się problemy z uwagą i koncentracją, jak również z przyspieszeniem mowy, co w stanach hipomanii prowadzi do niemożliwych do zrozumienia dla otoczenia wypowiedzi. Chory w stanie maniakalnym posiada nieadekwatny obraz swojej osoby i okoliczności życiowych, zanika poczucie wszelkich słabości czy kompleksów, często zapadają wówczas decyzje o zmianie swojego życia czy porzucenia dotychczasowej pracy, wynikające z poczucia własnej mocy i nadmiernej skuteczności. Osoby chore nie są w stanie korygować swojego zachowania, nie zwracają uwagi na krytykę i nie mają poczucia, że ich stan odbiega od normy.

Stan maniakalny może utrzymywać się od kilku do kilkunastu tygodni i ma charakter fazowy z wyraźnym początkiem i końcem. Nasilenie objawów bywa zróżnicowane od bardzo łagodnych, nie przeszkadzających w codziennym życiu, po silne – hipomania, które poważnie zakłócają funkcjonowanie chorego. Stany maniakalne mogą mieć związek z innymi problemami psychicznymi min. depresją, w zaburzeniach dwubiegunowych pojawiają się jako element choroby.

Jakie są przyczyny choroby?

Stany maniakalne mogą zostać wyzwolone przez różnego rodzaju wydarzenia życiowe, nawet bardzo przykre jak również nadmierny stres. Skłonność do występowania tego typu problemów wiąże się również z czynnikiem genetycznym, jednak sama choroba nie jest dziedziczna, przekazywane mogą być natomiast pewne predyspozycje do zapadania w stany maniakalne. Jako predyspozycję do występowania stanów maniakalnym wskazuje się tez czynnik psychologiczny, a dokładniej cechy temperamentu takie jak: podwyższony poziom ekstrawersji, poszukiwanie stymulacji, nowych wrażeń, potrzeba zmiany, otwartość na nowe doświadczenia, towarzyskość – jest to tzw. temperament afektywny. Każdorazowo bezpośrednia przyczyna wystąpienia stanu maniakalnego jest wzmożone wydzielanie neuroprzekaźników w układzie noradrenergicznym i serotoninergicznym, zmiany nastroju o charakterze zarówno pozytywnym jak i negatywnym wpływają na neuroprzekaźnictwo w ośrodkowym układzie nerwowym.

Jakie objawy towarzyszą chorobie?

Kryteriami do zakwalifikowanego danego stanu jako maniakalnego są: dominacja wzmożonego nastroju ekspansywnego, drażliwego i wyraźnie nieprawidłowego dla chorego, taki stan utrzymuje się przez co najmniej tydzień. Pojawiają się objawy utrudniające funkcjonowanie w życiu codziennym takie jak: niepokój fizyczny, wzmożona aktywność, zmniejszona potrzeba snu, nadmiar i bardzo szybkie tempo myśli, nadmierna rozmowność, zwiększona samoocena a nawet poczucie wyższości, lekkomyślne zachowanie (np. bezzasadne zakupy, lekkomyślna jazda, nierozsądne interesy czy decyzje), wzmożona energia seksualna.

Jakie badania należy wykonać, aby zdiagnozować chorobę?

Do zdiagnozowania choroby konieczne jest stwierdzenie występowania objawów klinicznych, dodatkowe badania mają tylko charakter pomocniczy.

Jakie są metody leczenia?

Manię leczy się farmakologicznie w połączeniu z odpowiednim rodzajem terapii. Epizody manii leczy się przy pomocy leków stabilizujących nastrój ( sole litu) oraz przeciwpadaczkowych (kwas walproinowy, karbamazepina), stosuje się również leki przeciwpsychotyczne tj. haloperidol lub olanzapina oraz benzodiazepiny.

Do jakiego specjalisty należy się zgłosić?

Diagnozowaniem i leczeniem manii zajmuje się psychiatra i psycholog.

Na czym polega profilaktyka tej choroby?

W celu zapobiegania zaburzeniom nastroju, do których należy mania, warto uregulować swój tryb i styl życia,, stosować się do zaleceń lekarza i przyjmować leki o działaniu profilaktycznym. Często należy przeanalizować i zmodyfikować swój sposób radzenia sobie ze stresem i trudnymi sytuacjami. Ważnym elementem jest podjęcie decyzji o rozpoczęciu psychoterapii.

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (1)
/5 lat temu
mania to straszna choroba zaczyna sie w dziecinstwie. U rodzin biednych ,to jest dazenie do rzeczy niemozliwych.Bo mania to ucieczka do swiata Fantazji.