Jaskra

Na czym polega istota choroby?

Jaskra to postępujące i nieodwracalne uszkodzenie nerwu wzrokowego (neuropatia), której towarzyszy najczęściej nadciśnienie cieczy wodnistej w gałce ocznej (płynu wypełniającego oko). Choć ta korelacja jest znana i stanowi podstawę rozpoznania jaskry, nie do końca poznany jest mechanizm w jakim wzmożone ciśnienie wewnątrzgałkowe powoduje uszkodzenie nerwu wzrokowego.

Jakie są przyczyny choroby?

Jaskra może być wrodzona, pierwotna i wtórna. Wszystkie rodzaje jaskry można podzielić na jaskrę z otwartym i zamkniętym kątem przesądzania, czyli z otwartym albo zablokowanym przepływem cieczy między strukturami oka. Nieznana jest przyczyna jaskry pierwotnej. Przypuszcza się, że do wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego dochodzi w wyniku zaburzenia krążenia płynu w oku. Wiemy natomiast, że szereg stanów i chorób predysponuje do wystąpienia jaskry. Należą do nich: niskie ciśnienie tętnicze lub nadciśnienie, przebyty zawał lub udar, cukrzyca, podeszły wiek, wysoka krótkowzroczność, rodzinne występowanie jaskry.

Jakie objawy towarzyszą chorobie?

Charakterystyczne dla jaskry jest pogorszenie widzenia z powiększającymi się ubytkami w polu widzenia. Najpierw pojawia się ubytek widzenia w centralnego, który razem z postępem choroby zmienia się w ciemne mroczki w centrum i na obwodzie, aż do całkowitego zaniewidzenia. Dodatkowo mogą pojawić się bóle głowy i zjawisko „kół tęczowych” wokół źródła światła.

Możemy mieć również do czynienia z ostrym atakiem jaskry, który objawia się bardzo wysokim ciśnieniem wewnątrzgałkowym, bardzo silnym bólem oka i głowy po tej samej stronie, silnym przekrwieniem gałki ocznej i zmętnieniem rogówki.

Jakie badania należy wykonać, aby zdiagnozować chorobę?

O rozpoznaniu decyduje badanie okulistyczne. Konieczne jest wykonanie fonometrii, czyli szczegółowego badania ciśnienia śródgałkowego. W celu oceny stopnia uszkodzenia nerwu wzrokowego i siatkówki przeprowadza się badanie dna oka i wykonuje się badanie GDX (badanie grubości warstw włókien nerwowych).

Jakie są metody leczenia?

Celem leczenia jaskry jest przede wszystkim zahamowanie uszkodzenia nerwu wzrokowego. W tym celu staramy się obniżyć ciśnienie wewnątrzgałkowe najpierw farmakologicznie, a gdy to nie przynosi efektu chirurgicznie. W jaskrze stosujemy leki: beta-blokery (timolol), pilokarpinę, prostaglandyny, leki cholinergiczne. Do metod chirurgicznych zaliczmy trabekulopunkturę laserową oraz trabekulektomię.

Do jakiego specjalisty należy się zgłosić?

Jaskra wymaga pilnego leczenia. Nie wolno lekceważyć objawów i odwlekać leczenia, ponieważ uszkodzenia nerwu wzrokowego nie da się cofnąć. Raz dokonane zmiany zostają na całe życie. Jedynym specjalistą mogącym udzielić fachowej pomocy jest okulista.

Na czym polega profilaktyka tej choroby?

Profilaktyka jaskry sprowadza się do utrzymywania prawidłowego ciśnienia w gałce ocznej i zapobieganiu ostrym atakom jaskry. Nie można dopuszczać do nagłych i długotrwałych wzrostów ciśnienia w oku. W tym celu stosuje się przewlekle leki, a jeżeli te nie przynoszą rezultatu wykonuje się operację.

Jakie leki są zalecane w tej chorobie?

Leki obniżające ciśnienie w gałce ocznej:

  • ibitory anhydrazy węglanowej (acetazolamid),
  • beta-blokery (timolol),
  • sterydy (krople miejscowo),
  • leki rozkurczowe (pilokarpina).

Gdzie szukać wsparcia?

Jeżeli podejrzewasz u siebie jaskrę udaj się do okulisty. Trzeba działać we wczesnym stadium choroby, kiedy uszkodzenie nerwu wzrokowego nie jest jeszcze duże. W ostrym ataku jaskry nie wolno czekać! Natychmiast zadzwoń po karetkę, a jeżeli masz przy sobie pomoc – udaj się do szpitala w towarzystwie innej osoby. W każdym większym mieście funkcjonuje całodobowy ostry dyżur okulistyczny, na którym szybko zostanie Ci udzielona niezbędna pomoc.

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)