POLECAMY

Jadłowstręt psychiczny

Na czym polega istota choroby?

Osoba z anoreksją błędnie ocenia swoje ciało, co prowadzi do głodzenia się. Choroba zaczyna się najczęściej w początkowym okresie dojrzewania, kiedy ciało dziewczynki zaczyna nabierać kobiecych kształtów. Osoba chora stopniowo ogranicza ilość spożywanych pokarmów, prowadząc do wyniszczenia organizmu. Oprócz drastycznej diety, osoby chore na anoreksję bardzo intensywnie ćwiczą i mogą prowokować u siebie wymioty lub brać środki przeczyszczające. Pomimo znacznego niedożywienia, anorektyk jest przekonany o swojej nadwadze. Często cierpią one na depresję.

W około 10 -20% choroba ta prowadzi do śmierci.

Jakie są przyczyny choroby?

Przyczyna jadłowstrętu psychicznego nie jest znana. Najprawdopodobniej jest ona wynikiem współdziałania kilku czynników: poczucia presji społecznej związanej ze szczupłym wyglądem, nieprawidłowych stosunków rodzinnych, czynników genetycznych i typu osobowości. Istnieją również przypuszczenia, że choroba jest spowodowana zaburzeniami hormonalnymi oraz zmianami biochemicznymi w obrębie mózgu.

Jakie objawy towarzyszą chorobie?

Pierwszym objawem anoreksji jest spadek masy ciała. Jeżeli choroba rozpocznie się w wieku dziecięcym dziecko może nieprawidłowo przybierać na wadze. Osoba cierpiąca na anoreksję może uskarżać się na: bóle brzucha, zaparcia i biegunki. Z powodu reżimu dietetycznego dochodzi do znacznych niedoborów pokarmowych, które objawiają się: wypadaniem i łamliwością włosów, suchą skórą, odbarwieniami na skórze, osłabioną płytką paznokci. Osoby chore na anoreksje są przemęczone, cierpią na bezsenność. Często dochodzi u nich do omdleń. Przy znacznym spadku masy ciała dochodzi do zaburzeń elektrolitowych, zatrzymania miesiączki, osteoporozy . Charakterystyczną cechą osób chorych na anoreksję jest meszek na skórze.

Jakie badania należy wykonać, aby zdiagnozować chorobę?

Diagnostyka wymaga wykluczenia innych przyczyn niedowagi i depresji Diagnostyka obejmuje wywiad, obserwację oraz psychologiczną ocenę funkcjonowania. Osoba chora na jadłowstręt psychiczny waży 15% mniej niż jej należna masa ciała.

Jakie są metody leczenia?

W leczeniu znaczenie ma restytucja wagi, leczenie zaburzeń elektrolitowych i hormonalnych, ogólnego stanu somatycznego. Podstawowe znaczenie ma psychoterapia indywidualna i rodziny. W farmakoterapii wykorzystuje się niewielkie dawki insuliny, neuroleptyków lub leków przeciwdepresyjnych.

Do jakiego specjalisty należy się zgłosić?

Leczeniem zajmuje się specjalista psychiatra, psycholog, psychoterapeuta. W początkowej fazie leczenia niezbędna jest praca zespołu interdyscyplinarnego w szpitalu. Opiekę nad chorą sprawuje wtedy: internista, pediatra, endokrynolog i psycholog.

Na czym polega profilaktyka tej choroby?

Chorobie można zapobiec. Należy dbać o prawidłowy rozwój psychiczny dziecka. Dbać o jego potrzeby fizyczne, zapewnić mu poczucie bezpieczeństwa, akceptować je. Ważne jest, aby dziecko czuło się kochane i zrozumiane.

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)