Guzek autonomiczny pojedynczy tarczycy

Guzek autonomiczny pojedynczy tarczycy to guzek, który zazwyczaj prowadzi do nadczynności tarczycy. W prawidłowych warunkach wydzielanie hormonów tarczycy odbywa się pod kontrolą podwzgórza i przysadki mózgowej. Natomiast w przypadku guzka autonomicznego tarczycy hormony wydzielane są bez reagowania na „rozkazy” przysadki oraz podwzgórza. Stąd nazwa „guzek autonomiczny”. Przyczyną powstawania guzka jest somatyczna mutacja receptora TSH.

Objawy - Guzek autonomiczny pojedynczy tarczycy

  • przez długi czas guzek może nie dawać żadnych objawów,
  • uczucie gorąca,
  • bezsenność,
  • problemy z koncentracją uwagi,
  • zwiększony apetyt a przy tym spadek masy ciała,
  • niepokój,
  • zaburzenia rytmu serca,
  • nadmierna ruchliwość.

Leczenie - Guzek autonomiczny pojedynczy tarczycy

Obecność guzka wykazuje scyntygrafia (do badania wykorzystuje się izotop promieniotwórczy) i usg tarczycy. Wydzielanie TSH może być zmniejszone. Czasami konieczne jest wykonanie biopsji po to by wykluczyć nowotwór. Biopsji nie wykonuje się jeśli guzek jest mniejszy niż 3cm (i nie ma klinicznych cech ryzyka nowotworu).

Leczenie guzka autonomicznego tarczycy (który daje objawy nadczynności tarczycy) zwykle obejmuje doustne podawanie jodu radioaktywnego. Leczenie zwykle trwa kilka miesięcy. Po tym czasie objawy nadczynności tarczycy wywołane obecnością guza autonomicznego zwykle ustępują całkowicie. Jeśli przy obecności guzka autonomicznego nie występuje nadczynność tarczycy a guzek ma średnicę mniejszą niż 3 cm nie ma konieczności leczenia. W takim przypadku wymagane jest kontrolne badanie usg wykonywane co 6-12 miesięcy.   

Profilaktyka - Guzek autonomiczny pojedynczy tarczycy

Unikanie palenia tytoniu.

Przyjmowanie antyoksydantów-spożywanie owoców i warzyw.

SKOMENTUJ
KOMENTARZE (0)